خیر تعلق نمیگیرد 

در طلاق توافقی با وکالت حق طلاق، چون طلاق به خواست زن نبوده و ناشی از وکالت است، زن مستحق اجرت‌المثل ایام زوجیت و نصف دارایی مشترک مطابق مواد ۱۱۰۸ و ۱۱۱۷ قانون مدنی می‌باشد مگر اینکه در قرارداد یا دادخواست توافقی خلاف آن قید شده باشد. در صورت اختلاف، زن می‌تواند برای مطالبه اجرت‌المثل به دادگاه حقوقی مراجعه کند و دادگاه بر اساس مستندات حکم صادر می‌کند. ضمناً با وکالت طلاق حتماً باید طلاق توافقی ثبت شود و ایشان سوء استفاده ای نکرده اند .

اجرت المثل در صورت طلاق از طرف زن نیز قابل مطالبه و دریافت بوده

بزرگوار، در طلاق توافقی حقوق مالی بر اساس توافقات مکتوب در پرونده تعیین می‌شود و شرط تنصیف دارایی معمولاً شامل این مورد نمی‌گردد، اما برای بررسی دقیق مفاد وکالت‌نامه حتماً با وکلای سایت مشورت کنید.

با سلام

با توجه به اینکه خودتان وکالت در طلاق داده اید سوءاستفاده ای صورت نگرفته و شکایت و پیگیری نتیجه ای نخواهد داشت.

به نظر امکان مطالبه شرط تنصیف دارایی با این شرایط وجود ندارد ولی اجرت المثل قابل مطالبه است. اگر زوجه مهریه داشته باشد ممکن است این موارد را مطالبه نکند و اگر مطالبه کرد و شما توان پرداخت نداشتید می توانید دادخواست اعسار بدهید.

خیر موارد فوق در صورت طلاق از طرف زوج است و نه طلاق توافقی

اجرت المثل تعلق میگیره  اما شرط تنصیف شامل این مورد نمی شود

سلام ،خیر

تحت شرایطی بله

با سلام بله تمامی حقوق ایشان سرجای خود هستند تا زمانی که خودشان از حقشان بگذرند

بر اساس شرط معمول مندرج در اکثر عقدنامه‌های ایران (ماده ۱۱۱۹ قانون مدنی)، نصف دارایی فقط زمانی به زن تعلق می‌گیرد که طلاق به درخواست مرد باشد و ناشی از تخلف یا سوءاخلاق زن نباشد در اینجا همسر شما با استفاده از وکالت، خودش اقدام به طلاق توافقی کرده است. از نظر حقوقی، مبدع و درخواست‌کننده طلاق، همسر شما محسوب می‌شود، نه شما. بنابراین، شرط تنصیف (نصف دارایی) جاری نمی‌شود.ولی اجاره المثل تعلق میگیرد

با درود پرسشگر ارجمند مستفاد از بند الف از شرایط ضمن عقد نکاح خارج لازم (هر گاه طلاق به درخواست زوجه نباشد و طبق تشخیص دادگاه تقاضای طلاق ناشی از تخلف زن از وظایف همسری یا سوء رفتار وی نبوده، زوج موظف است تا نصف دارایی موجود خود را که در ایّام زناشویی با او به دست آورده یا معادل آن را طبق نظر دادگاه بلاعوض به زوجه منتقل کند) آن است که تعلق حق زوجه نسبت به دارایی زوج، اولاً: تمام نصف دارایی نیست؛ بلکه تا نصف دارایی است و تشخیص آن که چه مقدار متناسب با وضعیت مالی و امکانات زوج است با نظر دادگاه است ثانیاً: مربوط به دارایی زوج که در ایّام زندگی مشترک با زوجه به دست آورده، می‌باشد ولیکن شامل دارایی را که قبل از ازدواج به دست آورده نمی‌شود و نیز دارایی که از طریق ارث به دست وی آمده ولو در زمان زندگی مشترک باشد و حقی برای زوجه به آنها تعلق نمی‌گیرد و ثالثاً: تعلق حق زوجه نسبت به اموال به دست آمده در ایّام زناشویی نیز مربوط به اموالی است که در هنگام طلاق موجود باشد؛ ولیکن اگر اموالی در ایّام زندگی مشترک به دست آورده و مدتی قبل از مطرح شدن طلاق آنها را فروخته و موجود نیست، حق زوجه به آنها نیز تعلق نمی‌گیرد؛ مگر اینکه احراز شرعی شود که جهت فرار از تعلّق حق زوجه می‌باشد...