هر کسی که از دیگری طلبی داشته باشد می تواند با اختیار از خود صرف نظر کند که این عمل را ابراء می گویند. برای مثال زوجه می تواند با اختیار از مهریه خود صرف نظر کند. (ماده ۲۸۹ قانون مدنی) برای ابراء مهریه به موجب سند ازدواج، زوجه باید به دفترخانه اسناد رسمی مراجعه کند که در این صورت ابراء نامه تنظیم می شود. بعد از ابراء دین امکان روجوع وجود ندارد و دین از بین می رود.

طرفین قرارداد بعد از انجام معامله می توانند با توافق هم دیگر، قرارداد را منتفی نمایند که این عمل حقوقی را اقاله می گویند و در تمامی قراردادها به جز عقد ازدواج و وقف اگر طرفین بعداً پشیمان شدند می توانند با تراضی قرارداد را به هم بزنند و تلف شدن یکی از عوضین قرارداد مانع از اقاله نیست. (مواد ۲۸۳ و ۲۸۶ قانون مدنی)

در مبایعه نامه طبق توافق می توان برای یکی از طرفین یا شخصی خارج از قرارداد و برای مدت معین حق فسخ تعیین کرد. در صورتی که ابتدای مدت اختیار فسخ، در قرارداد ذکر نشده باشد ابتدای آن از تاریخ قرارداد محسوب می شود و اگر مدت تعیین نشده باشد هم شرط اختیار فسخ و هم قرارداد (مبایعه نامه) باطل است. (مواد ۳۹۹ الی ۴۰۱ قانون مدنی)