سلام اگر در عقدنامه نکاح حق تعیین محل زندگی بر عهده زوجه باشد زوجه حق تعیین شهر محل سکونت را خواهد داشت و نه تعیین نوع خانه زوج می‌بایست خانه ای که در شان خانوادگی زوجه باشد تهیه نماید زوجه نمی تواند درخواست خانه خیلی بزرگ و لوکس را نماید

زوجه نمی‌تواند از این حق خود به گونه‌ای استفاده کند که زوج در عسر و حرج قرار بگیرد

سلام.بله وقتی حق سکونت داردیعنی تعیین کننده محل زندگی با زن است 2-هردو دعاوی بستگی به شعبه دارد یعنی شعبه رسیدگی کننده اگر حجم پرونده هایش کم باشد سرعت در رسیدگی دارد وگرنه کمی طولانی میشود طبق ماده 1119 و 1114 قانون مدنی، این امکان وجود دارد که حق مسکن به صورت شرط در عقدنامه به زن واگذار شود. در این حالت باید شرایط به طور کامل و واضح در عقدنامه عنوان شود. زیرا اگر تنها ذکر شود که حق مسکن با زوجه است، در دیدگاه قانون یا در دادگاه، صرفاً تعیین شهر محل سکونت مورد نظر قرار می گیرد. اما در صورتی که مستقل بودن و مکان و محدوده شهر هم ملاک باشد، باید در عقدنامه به طور دقیق ذکر شود. هم چنین دارا بودن حق مسکن برای زن امکان را به وجود می‌آورد که از دادگاه درخواست الزام به تهیه مسکن مستقل شوهر را بدهد. علاوه بر آن مرد نیز تا زمانی که منزل مورد تایید زن را تهیه نکرده است، نمی تواند درخواست تمکین دهد

با سلام و ادب . طبق نظر قانون گذار در ماده 1114 مدنی زن باید در محلی که شوهر زندگی میکند زندگی کند . از طرفی به زوجه حق تعیین مسکن علی حده یعنی مسکن جدا و درزندگی کنارهم مسکنی در حد شان زوجه را در قالب شرط ضمن عقد داده است . درسته به نظر برخی از حقوقدانها در مسکن علی حده و مسکن متناسب توانایی مالی مرد شرط نیست بلکه مسکنی متناسب باشان زوجه شرط هست که شوهر با هر قدراستطاعت مالی ولو اندک اون شان رو باید اولویت بدونه ولی به نظر بنده این شرط نهایتش یک شرط فعل هست که در صورت عدم انجام یک تخلف از شرط فعل انجام گرفته و مرد محکوم به خسارت ناشی از عدم انجام تعهدمیشه و دیگه موجب فسخ نکاح برای زوجه نمیشه و از طرفی در پروندهء شما اونیکه مورد حکم قرار گرفته رد شدن دادخواست الزام به تمکین از جانب مرد هست شاید بخاطر داشتن شرط مسکن علی حده ترک تمکین کرده اید و زوج در خواست تمکین کرده که درخواستش رد شده . اما به یاد داشته باشیم در مورد مسکن علی حده یا مسکن در شان زوجه به نظر بنده با توجه به اصل تحکیم خانواده وقتی در مهریه که یکی از باید های قانونی و عرفی و اقتضای اطلاق در عقد نکاح دائم و موقت هست وقتی در امر مهمی مثل مهریه استطاعت مالی مردچه با درج عندالاستطاعه به هنگام انعقاد نکاح و چه حق طرح اعسار از پرداخت مهریه در هنگام محکومیت مورد لحاظ واقع میشه پس باید به طریق اولی شرط مسکن علی حده یا مسکن در شان زوجه با رعایت استطاعت مرد تعیین بشه. و شما در صورت داشتن استطاعت مرد میتونید مسکن علی حده تقاضا کنید یا مسکنی در شان زوجه. چون همانطور که عرض کردم این شرط یک شرط فعل هست که چه اجراش رو بخواهید چه نخواهید عدم انجامش از جانب مرد موجب خسارت ناشی از عدم فعل میشه البته تازه مشروط به اینکه این ها رو در هنگام عقد شرط کرده باشید . در نهایت در پرونده ء شما اجراییه ء حکم مربوط به مسکن علی حده یا مسکن در حد زوجه نیست که ! رد در خواست تمکین زوجه با داشتن مسکن علی حده و یا متناسب با شان هست . حکم فقط اینه که درخواست تمکین رد شده ارتباطی به مسکن علی حده نداره که اجراش رو بخواین . پس شما در نهایت میتونید طبق شرط فعل دادخواست انجام اون رو بر علیه مرد مطرح کنید . که اگر انجام نشه یک نوع ترک تعهد به فعل از جانب شوهر هست و برای شما موجب حق فسخ نکاح نیست بلکه شوهر شما یا باید استطاعت و توانایی انجام اون شرط رو داشته باشه یا اگر نداشته باشه بخاطر عدم انجام تعهد فقط محکوم به خسارتی طبق نظر دادگاه میشه .که با احتمال زیاد اون خسارت ناشی از ترک فعل رو هم با ادعای اعسار به اطاله دادرسی بکشونه . مگر اینکه شما دارایی و استطاعت زوج را ثابت کنید

با سلام دادگاه با توجه به دفاعیات طرفین اظهارنظر خواهد کرد.

بستگی به توافق طرفین مطابق شروط ضمن سند نکاحیه دارد

سلام حق مسکن با زوجه می‌باشد فلذا می‌تواند برای تعیین شهر محل سکونت، اقدام کند و اگر زوج نتواند، زوجه می‌تواند از تمکین استنکاف بنماید‌. در نظر داشته باشید که زوجه نمی‌تواند منزل بزرگ و غیرمتعارف از زوج بخواهد.

زوج خودش باید محلی را داشته باشد معرفی کند

بله حق تعیین منزل مشترک با زوجه می‌باشد

با سلام و احترام در صورتیکه حق تعیین محل سکونت با زوجه باشد ایشان منزل را انتخاب خواهند کرد

میتواند زوجه محل سکونت را بطور متعارف انتخاب کند

سلام میتواند