در تقسیم فضای مشاع مانند پیلوت برای پارک خودرو، اگر توافق کتبی میان مالکین حاصل نشود، ملاک سهم مشاع هر واحد است که مطابق ماده 106 قانون ثبت و تبصره ماده 4 قانون تملک آپارتمان‌ها، به نسبت مساحت اختصاصی هر واحد تعیین می‌گردد نه به‌صورت مساوی. اما اگر همه مالکان به‌صورت صریح و مکتوب توافق کنند، تقسیم می‌تواند حتی مساوی انجام شود. این توافق باید رسمی، مشخص و قابل استناد باشد.

این مواردبر اساس توافق هست ولی اصولاً مساوی

با توافق کتبی همگان: می‌توان هر روشی (حتی تقسیم مساوی) را اجرا کرد. ⚖️ بدون توافق: سهم هر واحد از فضاهای مشاع (مثل پیلوت) متناسب با مساحت آن واحد محاسبه می‌شود.

با سلام براساس متراژ واحد ها محاسبه می شود هزینه ها نیز به شرح ذیل محاسبه می شود. ماده 4 قانون تملک آپارتمانها حقوق و تعهدات و همچنین سهم هر یک از مالکان قسمت‌های اختصاصی از مخارج قسمت‌های مشترک متناسب است با نسبت مساحت قسمت اختصاصی به مجموع مساحت قسمت‌های اختصاصی تمام ساختمان به جز هزینه‌هایی که به دلیل عدم ارتباط با مساحت زیربنا به نحو مساوی تقسیم‌ خواهد شد و یا اینکه مالکان ترتیب دیگری را برای تقسیم حقوق و تعهدات و مخارج پیش‌بینی کرده باشند. پرداخت هزینه‌های مشترک اعم از اینکه ملک مورد استفاده قرار گیرد یا نگیرد الزامی است. تبصره 1 - (الحاقی 1376/3/11) - مدیران مجموعه با رعایت مفاد این قانون، میزان سهم هر یک از مالکان یا استفاده‌کنندگان را تعیین می‌کند. تبصره 2 - (الحاقی 1376/03/11) - در صورت موافقت مالکانی که دارای اکثریت مساحت زیربنای اختصاصی ساختمان می‌باشند هزینه‌های مشترک بر اساس نرخ معینی که به تصویب مجمع عمومی ساختمان می‌رسد، حسب زیربنای اختصاصی هر واحد، محاسبه می‌شود. تبصره 3 - (الحاقی 1376/3/11) - چنانچه چگونگی استقرار حیاط ساختمان یا بالکن یا تراس مجموعه به گونه‌ای باشد که تنها از یک یا چند واحد مسکونی، امکان دسترسی‌ به آن باشد، هزینه حفظ و نگهداری آن قسمت به عهده استفاده‌کننده یا استفاده‌کنندگان است. ماده 23 (اصلاحی 17/3/1359) آیین نامه قانون تملک آپارتمانها شرکاء ساختمام موظفند در پرداخت هزینه‌های مستمر و هزینه‌هایی که برای حفظ و نگاهداری قسمت‌های مشترک بنا مصرف می‌شود طبق مقررات زیر مشارکت نمایند: در صورتی که مالکین ترتیب دیگری برای پرداخت هزینه‌های مشترک پیش‌بینی نکرده باشند سهم هر یک از مالکین یا استفاده کنندگان از هزینه‌های مشترک آن قسمت که ارتباط با مساحت زیر بنای قسمت اختصاصی دارد از قبیل آب، گازوئیل و اسفالت پشت‌بام و غیره به ترتیب مقرر در ماده 4 قانون تملک آپارتمان‌ها و سایر مخارج که ارتباطی به میزان مساحت زیر بنا ندارد از قبیل هزینه‌های مربوط به سرایدار، نگهبان، متصدی آسانسور، هزینه نگاهداری تأسیسات، باغبان، تزئینات قسمت‌های مشترک و غیره به طور مساوی بین مالکین یا استفاده کنندگان تقسیم می‌گردد، تعیین سهم هر یک از مالکین یا استفاده کنندگان با مدیر یا مدیران می‌باشد. تبصره (اصلاحی 30/1/1371) چنانچه به موجب اجاره‌نامه یا قرارداد خصوصی پرداخت هزینه‌های مشترک به عهدة مالک باشد و مالک از پرداخت آن استنکاف نماید. مستأجر می‌تواند از محل مال الاجاره هزینه‌های مزبور را پرداخت کند و در صورتی که پرداخت هزینه‌های جاری مشترک به عهدة استفاده کننده باشد و از پرداخت استنکاف کند مدیر یا مدیران می‌توانند علاوه بر مراجعه به استفاده کننده به مالک اصلی نیز مراجعه نمایند.

مشاعات محکوم به انتفاع کلیه سکنه با رعایت حریم خصوصی و عمومی دیگران مطابق قاعده لا ضرر است

با سلام موضوع کاملاً توافقی است

برابر

سلام با توافق همگی بله

به دلیل اینکه این یک امر توافقی می‌باشد، این مقدار مساحت نیز می‌بایستی به توافق همسایگان آپارتمان برسد.

نخست، توافق همسایگان در خصوص تقسیم فضای مشاع مستلزم رعایت حقوق مالکانه تمامی مالکین می‌باشد و تقسیم به صورت مساوی مادامی که مغایرتی با حقوق مکتسبه سایرین نداشته باشد، فاقد منع قانونی است. ثانیا، چنانچه تقسیم مساوی موجبات تضییع حقوق برخی از مالکین به جهت مساحت بیشتر واحد مسکونی ایشان گردد، تقسیم به نسبت مساحت می‌تواند مبنای توافق قرار گیرد. ثالثا، در صورت عدم حصول توافق، تعیین تکلیف فضای مشاع از طریق مراجعه به مراجع قضایی و استناد به قواعد حاکم بر اموال مشاع، میسر خواهد بود.

با سلام و ادب .

وقتی صحبت توافق بین مشاعات آپارتمان هست و زیر نظر مدیریت واحد ها طبق ماده ۱۰ قانون مدنی هر نوع توافقی میان اشخاص که بر خلاف قوانین آمره نباشد صحیح و قابل استناد است در مورد پارکینگ هم توافق زمانی درست هست که موید استفاده به میزان احتیاج صاحب واحد برای پارکینگ باشه وقتی اساس توافق بر تقسیم فضای مشاع برای پارکینگ هر آپارتمان هست باید تقسیم موید تحقق قصد باشد همان قصدی که طبق تعریف عقد محقق میشود به قصد انشا به شرط مقرون بودن به چیزی که دلالت بر قصد کند بنده نمیگم میزان فضای هر واحد باید به یک اندازه باشه ولی حداقل قصد شما پارک کردن ماشین در پارکینگ هست ممکنه ماشین یک واحد پاترول دو در باشد و ماشین یک واحد یک پراید هاچ بک در اون توافق باید قصد هر یک از طرفین در خصوص تعهد بر فضای مشاع جهت اختصاص به پارکینگ رعایت بشه و مقرون به چیزی باشه که دلالت بر قصد کند . حتی میشه توافق کرد که تمام فضاها مساوی باشه . بستگی به قصد و اراده طرفین داره و امری که بااراده ء طرفین محقق میشه.

معمولا براساس توافقات بین ساکنان است

این اقدام قانونی نیست