بر اساس ماده ۷۵۳ قانون مدنی، صلح میتواند به صورت قطعی و غیر قابل برگشت انجام شود، مگر آنکه خیاری در آن شرط شده باشد. در صورتی که صلحنامه عادی قطعی بوده و به صورت رسمی تنظیم نشده باشد، ممکن است از نظر پذیرش حقوقی و اثباتی دچار مشکل شود. با این حال، تقاضای تنفیذ و اثبات آن در دادگاه ممکن است موثر باشد. در مورد اقرارنامه رسمی، طبق ماده ۱۲۵۹ قانون مدنی، اقرار به معنای خبری است که فرد در مورد اموال یا حقوق متعلق به دیگران میدهد، و پس از فوت پدر، اصولاً اقرارات او معتبر است. اما اگر اقرارنامه به نفع فردی خاص و به زیان وارثان قانونی باشد، باید به دقت بررسی شود و ممکن است نیاز به اقدامات حقوقی در دادگاه داشته باشد. در هر حال، به منظور بهرهبرداری صحیح از حقوق خود و پیشگیری از مشکلات حقوقی، لازم است به مدارک و شرایط خاص هر مورد توجه داشته باشید و اقدامات حقوقی مؤثر را در مراجع ذیصلاح پیگیری کنید.