بر علیه بنده پرونده دعوی با موضوع مطالبه وجه در شورای شهر باز شده بود ، جلسه اول رسیدگی چون ابلاغیه حضور بدست من نرسیده بود غیابی برگزار شد و حکم بر علیه خوانده (بنده) صادر شد و من محکوم شدم به پرداخت وجه . ابلاغیه دادنامه هم بدست من نرسید و من فرصت تجدید نظر خواهی از دست دادم و حکم قطعی شد ، خواهان همچنین پرونده خسارت تاخیر تادیه بر علیه بنده باز کردند در آنجا محکوم شدم به پرداخت خسارت این حکم هم قطعی است. اما نسبت به پرونده دعوی درخواست واخواهی دادم و در جلسه واخواهی با بیان دلایل و ارائه نظر کارشناسی واخواه ، شورا حکم به رد دعوی صادر کرد ، درواقع دعوی خواهان را رد شده است و خوانده(بنده) محکوم نیستم به پرداخت وجه . الان که رد دعوی به نفع من صادر شده است خسارت تادیه دیگر معنی ندارد. در پرونده خسارت تادیه که من محکوم به پرداخت خسارت شده ام استناد به پرونده دعوی شده است که چون من در آن پرونده دعوی محکوم شده ام باید بر طبق ماده 198 و 519 و522 آیین دادرسی مدنی مبلغی را به عنوان خسارت تادییه بپردازم .