بادرود،پرسشگر ارجمند،
نخست، پس از اعمال حق تمکین و اعطای اجازه ازدواج مجدد از سوی محکمه، رجوع زن به زندگی مشترک امری است که به اراده زوجین بستگی دارد. عدم پذیرش رجوع زن از جانب مرد، مستلزم اثبات وجود عذر موجه و قانعکننده از سوی وی است. این عذر باید دلایل قانونی و مستند داشته باشد و صرفاً به دلایل شخصی و سلیقهای محدود نمیشود.
بنابراین نفقه وی به قوت خود باقی است و آماده تمکین اگر باشد.
ثانیاً، در صورت عدم پذیرش رجوع زن از سوی شوهر، حق و حقوق زن متأثر از این امر و ماهیت عذر ارائه شده از سوی مرد متفاوت خواهد بود. در صورت عدم وجود عذر موجه، مرد در برابر درخواست رجوع زن مسئول است و عدم پذیرش وی، میتواند مستوجب پرداخت نفقه و سایر حقوق زن باشد.
ثالثاً، چنانچه مرد عذر موجه و قانعکنندهای برای عدم پذیرش رجوع زن ارائه نماید، وضعیت حقوقی زن تحت تأثیر این عذر قرار خواهد گرفت. دادگاه با بررسی جامع و دقیق، عذر ارائه شده را مورد ارزیابی قرار داده و در صورت تأیید، ممکن است به نفع زن حکم به پرداخت خسارات معنوی یا مادی صادر نماید. ارائه ادله و شواهد محکم و مستند از سوی هر دو طرف برای دادگاه در این خصوص ضروری است و تصمیم دادگاه براساس بررسی همه جانبه شواهد و مدارک و تحلیل حقوقی آنهاست.