باسلام، من یک خانوم متاهل با یک نوزاد پسر هستم، حدود یکسال بدلیل مشگلات جسمی بارداری نتونستم در کنار همسرم زندگی کنم ، در زمان بارداری و قبل از بارداری دچار افسردگی شدم اما اهمیت ندادم علت افسردگیم خانواده شوهرم بود چون من باردار نمیشدم و شوهرم شغل نداشت و سربار خانوادش بود و حتی خانوادش مجبور کرد که براش خونه بخرن، ومن هشت سال فقط حرف تهمت پشت سرم بود و خیلی اذیت شدم ، وقتی که خداوند معجزه کرد و باردار شدم باز هم دخالت و طعنه و تهمت منو ول نکرد و از طرف خانواده شوهر و مادر شوهر خیلی اذیت شدم تا اینحد که باور نمیکردن باردارم و بارها من رو معاینه از روی شکم کرد و حتی بیمارستان که بستری بودم کسی فرستاد تا مطمئن شن واقعا بخاطر شرایط جسمی بارداری بستری هستم، و حتی زنگم میزدن میگفتن مگه میشه ایقد حالت بد باشه ماکه ندیدیم و همین حرفا و رفتارا من رو روانی افسرده کرد ، الان هم دخالت میکنن که برگردم و هر چی دلشون خواسته بمن و خانوادم تهمت زدن حالام توقع دارن من برگردم و قشنگ زندگی کنم با پسرشون اما من دیگه هیچ میلی به این زندگی و همچین شوهر وابسته ای ندارم ،، من گفتم خونم بیار جایی که ارامش داشته باشم من حتی خودکشی هم به سر زده میترسم برم شهر اونا جایی که همه بلایی سرم اوردن زندگی کنم ، از نظر خودشون رفتاربدی نداشتن ولی من الان یک دختر افسرده نا امید و ارزوی مرگ دارم ،، خیلی از مشکلات اینجا نمیتونم بگم ولی بنظر شما من حق دارم محل زندگیم یک جای اروم بدون دخالت باشه و مزاحم یا نه باید برم و بازم زجر بکشم ،، ایا اونا حق دارن من رو اجبار به برگشت کنن و بقول خودشون منم که شوهر کردم نه پسرشون؟ لطفا کمکم کنید