ماده 252– کسی که به قصد نسبت دادن زنا یا لواط به دیگری، الفاظی غیر از زنا یا لواط به کار ببرد که صریح در انتساب زنا یا لواط به افرادی از قبیل همسر، پدر، مادر، خواهر یا برادر مخاطب باشد، نسبت به کسی که زنا یا لواط را به او نسبت داده است، محکوم به حد قذف و درباره مخاطب اگر به علت این انتساب اذیت شده باشد، به مجازات توهین محکوم می گردد.
به اتهام قذف ،توهین ، افترا ( نسبت به متهم نمودن شما به جرم سرقت )
لازم به ذکر است که در جرم افترا سو نیت شرط تحقق جرم است در صورتی که اثبات نماید که سرقت نموده اید ایشان را نمیتوان به جرم افترا مجازات نمود.