با سلام و احترام اینجانب پزشک و دستیار سال چهارم رشته تخصصی در دانشگاه علوم پزشکی ای هستم و درخواست دارم ابعاد حقوقی موضوع زیر توسط وکلا و صاحب‌نظران حقوقی بررسی شود. موضوع مربوط به وضعیت دستیارانی است که پیش از ورود به دوره تخصص، رابطه استخدامی با یک دانشگاه علوم پزشکی یا ارگان دیگر داشته‌اند و با دریافت «مأموریت آموزشی» وارد دوره تخصص شده‌اند. شرح وضعیت: چند سال قبل در آزمون دستیاری پزشکی پذیرفته شدم. به دلیل داشتن رابطه استخدامی با دانشگاه علوم پزشکی محل خدمتم، برای ادامه تحصیل تخصصی، از محل استخدام خود «مأموریت آموزشی» دریافت کردم. در مقابل اعطای این مأموریت آموزشی، دانشگاه محل استخدام از اینجانب تعهد محضری دریافت کرد که پس از پایان دوره تخصص، به میزان دو برابر مدت تحصیل در آن دانشگاه خدمت کنم. با توجه به اینکه طول دوره تخصص اینجانب چهار سال بوده است، مطابق این تعهد، موظف به هشت سال خدمت در دانشگاه محل استخدام هستم. این در حالی است که سایر پزشکان دستیار این رشته تخصصی که فاقد این نوع تعهد استخدامی هستند، پس از پایان تحصیل معمولاً مشمول دوره طرح خدمت بسیار کوتاه‌تر (حداکثر دو سال) می‌شوند. بنابراین اینجانب عملاً تعهد خدمتی چندین برابر سایر دستیاران پذیرفته‌ام. تفاوت موضوع «حقوق استخدامی» و «کمک‌هزینه دستیاری»: در دوران دستیاری پزشکی، دستیاران به صورت تمام‌وقت در بیمارستان‌ها، بخش‌های آموزشی و درمانی فعالیت می‌کنند و بابت حضور، کشیک‌ها، مسئولیت‌های درمانی و ساعات کاری طولانی، مبلغی تحت عنوان «کمک‌هزینه دستیاری» دریافت می‌کنند. اینجانب نیز مانند سایر دستیاران: * در بخش‌های بیمارستانی حضور تمام‌وقت دارم؛ * همان کشیک‌ها و وظایف درمانی و آموزشی سایر رزیدنت‌ها را انجام می‌دهم؛ * حتی به عنوان چیف رزیدنت فعالیت کرده‌ام که طبق روال موجود، مسئولیت مدیریتی آن معمولاً با افزایش درصدی در کمک‌هزینه همراه بوده است. با این حال، به دلیل داشتن رابطه استخدامی با دانشگاهی دیگر، دانشگاه محل تحصیل اعلام کرده است که بر اساس نامه‌ای منتسب به وزارت بهداشت و مصوبه هیأت امنای مربوطه، «کمک‌هزینه دستیاری به افراد دارای مأموریت آموزشی پرداخت نمی‌شود» و از فروردین ماه کمک‌هزینه دستیاری اینجانب به طور کامل قطع شد. نکته مهم درباره حقوق دریافتی: حقوقی که اینجانب از دانشگاه محل استخدام دریافت می‌کنم، صرفاً ناشی از رابطه استخدامی و تعهد خدمت آینده است و ارتباطی با فعالیت‌های دستیاری در دانشگاه علوم پزشکی محل تحصیل ندارد. این مبلغ، یک حقوق پایه کارمندی و بسیار کمتر از کمک‌هزینه‌ای است که سایر دستیاران دریافت می‌کنند؛ به نحوی که در عمل، مبلغ کمک‌هزینه دستیاری از حقوق پایه استخدامی اینجانب بیشتر است. بنابراین قطع کمک‌هزینه دستیاری باعث شده است که اینجانب با وجود انجام همان حجم کار، همان کشیک‌ها و همان مسئولیت‌های درمانی سایر دستیاران، دریافتی بسیار پایین‌تری داشته باشم. سؤال اساسی این است که اگر دو پزشک دستیار: در یک بخش، با ساعات کاری مشابه، با کشیک‌های مشابه، با مسئولیت‌های درمانی مشابه، فعالیت می‌کنند، آیا صرف تفاوت در وضعیت استخدامی پیش از ورود به دستیاری می‌تواند موجب محرومیت کامل یکی از آنها از کمک‌هزینه‌ای شود که بابت انجام وظایف دستیاری پرداخت می‌شود؟ در واقع، تفاوت ایجادشده ناشی از ماهیت کار دستیاری نیست، بلکه ناشی از رابطه استخدامی قبلی فرد است؛ رابطه‌ای که خود موجب ایجاد تعهد خدمتی بسیار سنگین‌تر (هشت سال خدمت پس از تحصیل) شده است. تلاش برای حل موضوع: برای جلوگیری از ایجاد این تبعیض، اینجانب به دانشگاه علوم پزشکی محل استخدام اعلام کردم که حاضر هستم از مأموریت آموزشی خارج شوم تا امکان دریافت کمک‌هزینه دستیاری از دانشگاه محل تحصیل فراهم شود. اما پاسخ داده شد که چون از ابتدا با وضعیت مأموریت آموزشی وارد دوره تخصص شده‌ام، امکان تغییر وضعیت وجود ندارد. در نتیجه، عملاً شرایطی ایجاد شده است که: 1. به دلیل داشتن مأموریت آموزشی، کمک‌هزینه دستیاری از من گرفته شده است؛ 2. دانشگاه محل استخدام نیز اجازه تغییر وضعیت و خروج از مأموریت را نمی‌دهد؛ 3. حقوق دریافتی از محل استخدام کمتر از کمک‌هزینه‌ای است که سایر دستیاران دریافت می‌کنند؛ 4. با وجود انجام کامل وظایف دستیاری، از مزایای مالی مربوط به آن محروم شده‌ام؛ 5. در مقابل، تعهد خدمت بسیار سنگین‌تری نسبت به سایر دستیاران پذیرفته‌ام. سوالات حقوقی بنده: خواهشمندم کارشناسان حقوقی بررسی فرمایند: 1. آیا دانشگاه محل تحصیل می‌تواند صرفاً به دلیل وجود رابطه استخدامی و دریافت حقوق از محل استخدام، فردی را که همانند سایر دستیاران تمام‌وقت فعالیت درمانی و آموزشی دارد، از دریافت کمک‌هزینه دستیاری محروم کند؟ 2. آیا حقوق استخدامی که بابت رابطه استخدامی و تعهد خدمت آینده پرداخت می‌شود، از نظر حقوقی قابل جایگزینی با کمک‌هزینه دستیاری است؟ 3. آیا این موضوع می‌تواند مصداق تبعیض ناروا میان دستیارانی باشد که وظایف و ساعات کاری یکسان دارند اما صرفاً به دلیل نوع رابطه استخدامی، مزایای متفاوت دریافت می‌کنند؟ 4. آیا با توجه به اینکه اینجانب در مقابل مأموریت آموزشی، تعهد خدمت هشت‌ساله پذیرفته‌ام، محروم کردن من از کمک‌هزینه دستیاری از نظر عدالت اداری و حقوق استخدامی قابل اعتراض است؟ 5. آیا امکان شکایت یا اعتراض در دیوان عدالت اداری نسبت به این تصمیم وجود دارد؟ درخواست اینجانب دریافت امتیاز ویژه نیست؛ بلکه درخواست بررسی این موضوع است که آیا پزشکی که همانند سایر دستیاران تمام‌وقت در بیمارستان فعالیت می‌کند، صرفاً به دلیل داشتن مأموریت آموزشی و رابطه استخدامی قبلی، باید از مزایایی محروم شود که بابت انجام وظایف دستیاری پرداخت می‌شود؟ به‌ویژه آنکه اینجانب در مقابل این مأموریت آموزشی، تعهد خدمت هشت‌ساله پذیرفته‌ام و در زمان ورود به دوره تخصص نیز بر اساس شرایط اجرایی موجود، انتظار دریافت کمک‌هزینه دستیاری مانند سایر دستیاران را داشته‌ام و بعد از گذشت سه سال ناگهانی هیئت امنای دانشگاه ها دستور قطع کمک هزینه مامورین اموزشی را مصوب کردند.