مستند به ماده 10 قانون مدنی توافقات شفاهی نیز می‌تواند به عنوان قرارداد محسوب شود، اگر چه در صورت نبود سند کتبی، اثبات آن مشکل‌تر است. در این حالت، می‌توان با ارائه شواهد یا گواهی شهود، این توافقات را ثابت کرد. در مورد ادعای مالک نسبت به اجرت‌المثل، اگر شما ملک را به نحوی بهبود داده‌اید که بهره‌برداری از آن ممکن گردد و مستندات و دلایل کافی برای اثبات هزینه‌ها و بهبودهای انجام شده داشته باشید، می‌توانید ادعای خود را برای جبران هزینه‌ها مطرح کنید. طبق ماده 494 قانون مدنی مستأجر باید منافع مورد اجاره را برای مطالبه اجرت‌المثل به مالک مسترد کند اما تا زمانی که وضعیت قرارداد مشخص نشود، گرفتن اجرت‌المثل منوط به اثبات بهره‌برداری بدون قرارداد است. برای دفاع از خود، می‌توانید فاکتورها و شواهد مربوط به بازسازی را ارائه داده و با اثبات عدم وجود قرارداد کتبی و عدم اطلاع‌رسانی مالک به کمیسیون ماده 100، به دادگاه ارائه دهید. همچنین، اگر نیوجرسی‌هایی که توسط شهرداری قرار داده شده، مانع از بهره‌برداری شما بوده، می‌تواند به عنوان عامل کاهش ارزش منافع مورد اجاره محسوب شود. در نتیجه، بهترین رویکرد تلاش برای حل موضوع از طریق دادگاه و ارائه مدارک مستند می‌باشد.