قرار بازداشت ماده ۲۱۷ و ۲۳۷ قانون آیین دادرسی کیفری نیاز به احراز انتساب جرم به متهم دارد لذا بسته به ادله ابرازی شاکی و نحوه دفاعیات متهم و تصمیم مقام قضایی است که قابل اعتراض است
باسلام بازداشت بدون محکومیت مستلزم وجود دلایل کافی برای توجه اتهام و قرار تأمین مستدل است و صرف ادعای شاکی برای ۴۰ روز بازداشت کافی نیست بنابراین قرار و مستندات پرونده باید دقیق بررسی شود و در صورت منع تعقیب یا برائت امکان مطالبه خسارت ایام بازداشت نیز قابل بررسی است