اگر در مبایعه‌نامه **حق فسخ صریحاً به عدم وصول چک در سررسید** مشروط شده باشد، صرف پرداخت وجه پنج روز بعد لزوماً حق فسخ را از بین نمی‌برد؛ اما وصول چک‌های بعدی و اوضاع قرارداد می‌تواند در احراز اعمال و بقای حق فسخ مؤثر باشد و باید متن دقیق شرط بررسی شود.

در صورت وصول مبلغ چک توسط دارنده، فسخ به دلیل آن فقره چک متصور نیست مگر عدم وصول سایر چک‌ها

سلام حق فسخ برای طرف مقابل به محض عدم وصول چک، به وجود آمده است فلذا تاریخ اظهارنامه اهمیت ندارد و دادگاه به نفع فروشنده حکم خواهد داد.

اگر قرارداد فقط برای شما «حق فسخ» در صورت برگشت چک ایجاد کرده، پرداخت وجه قبل از اظهارنامه و سپس قبول و وصول چک‌های بعدی می‌تواند قرینه مهمی بر صرف‌نظر کردن فروشنده از حق فسخ باشد؛ ولی اگر قرارداد صریحاً گفته معامله خودبه‌خود منفسخ می‌شود وضعیت فرق دارد. در دعوای فسخ رسید واریز پنج روز بعد، تاریخ اظهارنامه و وصول همه چک‌های بعدی را ارائه کنید و روی قبول ادامه قرارداد توسط فروشنده دفاع کنید؛ عبارت دقیق شرط فسخ تعیین‌کننده نتیجه است

باسلام اگر شرط فسخ صراحتاً صرفاً ناظر به عدم وصول چک در سررسید باشد صرف پرداخت پنج روز بعد لزوماً حق فسخ را زایل نمی‌کند و فروشنده ممکن است با تحقق تخلف و اعمال حق فسخ در مهلت قراردادی اقدام کند اما وصول چک‌های بعدی و پرداخت پیش از اظهارنامه در تفسیر قرارداد و احراز اسقاط حق فسخ مؤثر است و متن دقیق شرط باید بررسی شود رأی وحدت رویه ۸۱۰ نیز اصل اعتبار چنین شرطی را تأیید کرده است