با مجموع اسناد شما، بهویژه قولنامه ۱۴۰۰ با عناوین «فروشنده، خریدار، ثمن»، پرداخت بخشی از ثمن نقدی و بقیه با طلا، و نهایتاً سند رسمی ۱۴۰۵ که صریحاً «بیع قطعی» تنظیم شده، ظاهر و قرائن قوی بر بیع بودن انتقال است؛ اقرارنامه ۱۴۰۵ نیز همین بیع قطعی و اختیار کامل خریدار را تأیید میکند. اقرارنامه ۱۴۰۴ که از «صلح عمری» نام برده میتواند در دعوا قرینه مخالف ایجاد کند، اما صرف نامگذاری به صلح، ماهیت معامله را لزوماً تغییر نمیدهد و دادگاه قصد واقعی طرفین و مجموعه اسناد را بررسی میکند؛ اگر صلح مستقلی واقعاً در ۱۴۰۰ منعقد و معتبر بوده باشد، ماده ۷۵۸ آثار خاص صلح را مطرح میکند، ولی با شرح شما و سند رسمی نهایی، استدلال بیع بودن قویتر است.
عقد بیع محسوب می شود
سلام و عرض ادب
با توضیحاتی که داده اید، انتقال رسمی انجام شده در سال ۱۴۰۵ ماهیت بیع قطعی دارد؛ زیرا سند رسمی صراحتا به صورت بیع تنظیم شده و اقرارنامه دوم نیز انتقال قطعی و عنوان خریدار را تایید می کند
آخرین اراده ملاک است.