با توضیحاتی که دادید، چند نکته مهم حقوقی و عملی وجود دارد:

1. شما مجبور نیستید مهریه‌تان را ببخشید.
   اگر همسرتان تصمیم به طلاق دارد، این‌که به شما بگوید «در دادگاه بگو مهریه‌ام را می‌بخشم» صرفاً برای راحت‌تر شدن روند طلاق است. شما حق دارید مهریه خود را مطالبه کنید و بخشیدن مهریه باید با اراده و رضایت خودتان باشد، نه تحت فشار.
2. اگر شما طلاق نمی‌خواهید
   صرف اینکه ایشان بگوید «نمی‌خواهم زندگی کنم» باعث طلاق فوری نمی‌شود. در حقوق ایران، مرد اصولاً حق درخواست طلاق دارد، اما باید تشریفات قانونی را طی کند و تکلیف حقوق مالی زوجه (از جمله مهریه، نفقه و سایر حقوق) مشخص شود.
3. ادعای نداشتن مال یا بیکار بودن
   اینکه همسرتان اموالش را به نام پدر و مادرش کرده، لزوماً باعث از بین رفتن حق شما نمی‌شود. اگر بتوانید ثابت کنید انتقال اموال با هدف فرار از پرداخت دین (بعد از ایجاد دین مهریه و با قصد فرار از پرداخت) انجام شده، موضوع می‌تواند قابل بررسی باشد. همچنین نداشتن مال به معنی از بین رفتن مهریه نیست؛ ممکن است در صورت اثبات اعسار، پرداخت آن تقسیط شود.
4. فعلاً چه کار کنید؟

• در جلسه دادگاه، اگر واقعاً قصد ادامه زندگی دارید، با آرامش اعلام کنید: «من خواهان ادامه زندگی مشترک هستم و با طلاق موافق نیستم.»
• هیچ نوشته‌ای را مبنی بر بخشش مهریه یا رضایت به طلاق بدون مشورت امضا نکنید.
• اگر نفقه شما پرداخت نشده یا ترک زندگی کرده، موضوع نفقه و حقوق قانونی خود را بررسی کنید.
• اگر احتمال می‌دهید اموالش را برای فرار از پرداخت منتقل کرده، مدارک و اطلاعات مربوط به دارایی‌های سابق او را جمع‌آوری کنید.

از نظر احساسی هم با توجه به اینکه فقط ۵ ماه از عقد گذشته و شما ۱۹ سال دارید، بهتر است در کنار پیگیری حقوقی، اگر امکان دارد یک جلسه گفت‌وگوی جدی با حضور افراد مورد اعتماد دو خانواده یا مشاور خانواده انجام شود؛ چون طلاق یا ادامه زندگی هر دو تصمیم‌های مهمی هستند.

برای راهنمایی دقیق‌تر چند سؤال:

1. مهریه شما چند سکه یا چه مقدار است؟
2. هنوز عروسی کرده‌اید و زندگی مشترک شروع شده یا فقط عقد هستید؟
3. همسرتان دادخواست طلاق داده یا فقط گفته شنبه «دادگاه» می‌روید؟
4. آیا نفقه این مدت را پرداخت کرده است؟
5.  

پیشنهاد می شود جهت بررسی دقیق موضوع مشاوره تلفنی داشته باشید 

با سلام

با توجه به اختلاف پیش آمده بهتر است به مشاور خانواده مراجعه کنید و دوستانه مشکل را حل و فصل نمایید اگر نتیجه ای نداشت و یا اینکه اختلاف به نحوی بود که امکان مراجعه به مشاور وجود نداشت به ناچار باید از طریق دادگاه اقدام کنید. اولین اقدام این است که مهریه خود را مطالبه کنید و اگر زوج اموالی داشت توقیف کنید و اگر اموالی نداشته باشد به ناچار دادخواست اعسار می دهد و مهریه را به صورت اقساطی پرداخت می کند با توجه به وضع مالی خوبی دارد حتی اگر اموالی به نامش نباشد ولی تراکنش مالی بالایی داشته باشد دادگاه میزان پیش قسط و اقساط را بیشتر تعیین می کند.

علاوه بر مطالبه مهریه نفقه خود را نیز مطالبه کنید، در خصوص پرونده نفقه اگر زوج دادخواست الزام به تمکین مطرح کند و حکم قطعی محکومیت بگیرد نفقه تعلق نمی گیرد و برخی شعبات در صورت طرح دعوای الزام به تمکین پرونده نفقه را به صورت موقت بایگانی می کنند تا به پرونده تمکین رسیدگی بشه و بعد از تعیین تکلیف در پرونده تمکین حکم نفقه صادر می شود.

اگر زن منزل مشترک را بدون عذر موجه ترک کرده باشد زوج می تواند دادخواست الزام به تمکین بدهد و اگر حکم الزام به تمکین بگیرد نفقه تعلق نمی گیرد و می تواند حکم ازدواج مجدد بگیرد شما با توجه به اینکه به منزل مشترک نرفته اید برای شما چنین اتفاقی نمی افتد و می توانید نفقه خود را مطالبه کنید و از طرفی جدا دادخواست الزام به تهیه مسکن بدهید. برای طلاق زوجه باید دلیل داشته باشد و اگر دلیل نداشته باشد به ناچار باید تمام مهریه خود را بذل کند تا بتواند طلاق بگیرد. اگر زوج اموال داشته باشد با مطالبه مهریه و توقیف اموال زوج می توان زوج را مجبور به توافق کرد و حتی اگر اموال نداشته باشد مطالبه مهریه باعث خواهد شد زوج حاضر به توافق بشه که در این شرایط به راحتی با توافق امکان طلاق وجود دارد. توجه داشته باشید که در اختلافات خانوادگی بهترین راه حل طلاق توافقی است بنابراین بهتر است اگر قصد ادامه زندگی مشترک را نداشتید همان ابتدا بدون اینکه خودتان و طرف مقابل را اذیت کنید توافق کنید و به صورت توافقی طلاق بگیرد و با مراجعه به مشاور خانواده معمولاً مشخص می شود که امکان ادامه زندگی مشترک وجود دارد یا نه.در پرونده طلاق دادگاه در مورد سایر حقوق مالی و جهیزیه و حضانت اظهارنظر می کند. 

توجه داشته باشید با توجه به اینکه سن شما کم است و طرف مقابل ظاهراً در این موضوع مقصر است بهتر است مهریه خود را مطالبه کنید حتی شده اقساطی دریافت کنید و نفقه نیز تعلق می گیرد و اگر قصد ادامه تحصیل دارید به تحصیل خود ادامه دهید و سه چهار سال با همین شرایط صبر کنید در نهایت مجبور خواهد شد با شما توافق کند و به صورت توافقی طلاق دهد و یا اینکه زندگی کند که به نظر بنده زندگی با اینگونه اشخاص با این شرایط کار اشتباهی است.

سلام با کمک وکیل ماجرا را پیگیر باشید