اگر همسرتان بدون دلیل موجه، هر بار پس از مراجعه به منزل پدرش به مدت حدود یک ماه از بازگشت به منزل مشترک خودداری می‌کند، از نظر حقوقی این موضوع می‌تواند آثار مهمی داشته باشد.

در صورتی که منزل مشترک مناسب بوده و امنیت و شرایط متعارف زندگی فراهم باشد و همسرتان عذر قانونی برای عدم بازگشت (مانند خوف ضرر جانی، مالی یا شرافتی) نداشته باشد، شما می‌توانید:

• ابتدا از طریق اظهارنامه از ایشان بخواهید ظرف مهلت معقول به منزل مشترک بازگردد.
• در صورت ادامه این وضعیت، دادخواست الزام به تمکین مطرح کنید.
• اگر حکم تمکین صادر و قطعی شود و همسرتان همچنان از بازگشت خودداری کند، ممکن است حق دریافت نفقه را از زمان عدم تمکین از دست بدهد؛ البته این موضوع منوط به احراز عدم تمکین توسط دادگاه است.

همچنین اگر در زمان خروج، بین شما توهین یا فحاشی صورت می‌گیرد و برای آن دلیل (مانند پیامک، فایل صوتی، فیلم یا شهادت شهود) دارید، حسب مورد امکان طرح شکایت کیفری نیز وجود دارد.

اگر بفرمایید:

• همسرتان چند سال است این رفتار را تکرار می‌کند؟
• فرزند مشترک دارید یا خیر؟
• و قبلاً دادخواست تمکین یا اظهارنامه ارسال کرده‌اید یا نه؟

می‌توان راهکار حقوقی دقیق‌تری ارائه کرد.

صرفا میتوانید دادخواست تمکین بدهید

باسلام خروج زوجه از منزل بدون عذر موجه و استمرار نشوز حسب مورد قابل بررسی است اما صله‌رحم حق قانونی است و صرف اختلاف بر مدت حضور نزد خانواده موجب حق ممانعت مطلق زوج نمی‌شود

با سلام و احترام 

این یک مشکل رفتاری و ارتباطی است، نه صرفاً صله‌رحم.

دیدار با خانواده حق همسرتان است، اما یک‌ماهه ماندن بدون توافق و همراه با دعوا و فحاشی طبیعی نیست.

شما باید در زمان آرامش خیلی شفاف بگویید: من با رفتن به خانه پدرت مخالف نیستم، اما ماندن طولانی و دعوا را نمی‌پذیرم. باید زمان رفت‌وآمد مشخص باشد.

بهتر است واسطه محترم یا مشاور خانواده وارد شود.

اگر هر بار این الگو تکرار می‌شود، لازم است ریشه مشکل با خانواده همسر و حد و مرز زندگی مشترک مشخص شود.

اگر توهین، تهدید یا خشونت وجود دارد، موضوع جدی‌تر است و باید از طریق دادگاه خانواده پیگیری کنید.

اینبار مراجعه کرد اظهارنامه الزام به تمکین دهید و سپس دادخواست