کارگر پیمانکار شرکت دولتی بدلیل افترا و گزارش خلاف واقعه حراست کارفرما از کار اخراج شده است. حراست به حقوقی دستور داده که علیه کارگر شکایت کیفری با موضوع رشوه و اختلاس و کلاه برداری نماید و قبل از ایجاد کیفرخواست و متهم شدن در دادگاه، کارگر را از کار اخراج می نمایند. کارگر به اداره کار مراجعه و شکایت می نماید ولی اداره کار بدلیل اینکه شکایت از زمان موعدش گذشته رسیدگی نمیکند و کارگر شکایت را به دیوان عدالت اداری ارجا می‌دهد و دیوان عدالت عنوان می نماید چون کارگر اخطاری یا مشکلی در پرونده نداشته اخراج آن غیر قانونی بوده و بایستی تا آخر سال سر کار باشد و تمدید قرار داد می‌تواند در سال جدید صورت نپذیرد. با توجه به اینکه رای دادگاه کیفری زمان بر هست و رای دیوان زودتر از رای دادگاه کیفری صادر شده است کارگر صبر می‌کند تا نتیجه نهایی رای دادگاه مشخص شود که در نهایت کارگر به استناد رای دادسرا، دادگاه 1064، دادگاه تجدید نظر بیگناه و از اتهام واهی مبرا میگردد و رایی قطعی در 16 دی ماه صادر میگردد. متاسفانه حراست کارفرما بدلیل کینه ورزی و لجاجت اظهار مینماید رای دادگاه مورد قبول نیست و شما حق برگشت به کار ندارید. آیا تمکین از قانون بر همه واجب است یا خیر؟؟ آیا طبق اصل 37 قانون اساسی و ماده 165 قانون کار، اگر محرز شود کارگر بیگناه بوده کارفرما مکلف است آن را به کار خود برگرداند و هزینه ایام بلاتکلیفی پرداخت نماید. سوال من اینست چرا یک نیروی حراستی به خود اجازه می‌دهد به قوه قضاییه پرونده ارجاع دهد ولی در زمان صدور رای نهایی می‌گوید رای آنجا من قبول ندارم این عدالت که ایشان از جایگاه شغلی برای ضربه زدن به کارگر استفاده می نماید و نان یک کارگر را میبرد و می‌گوید تا زمانی که در این اداره هستم اجاره نمیدهم برگردی سر کار از لحاظ قانونی و کرامت انسانی این یک درد است که یکسال درگیر پرونده کیفری باشی و الان بخواهی برگردی اجازه ورود به اداره به شما نمیدهند و دیوان نیز بخواهی شکایت کنی متاسفانه حضوری نیست و آن خودش حداقل 6 ماه طول میکشد؟ این خلا اجرای قانون را پیش چه کسی باید برد؟