طبق مبایعه نامه ونیز سند رسمی الف ملکی را از ب خریداری نموده که تاریخ مبایعه نامه یک هفته قبل از تاریخ سند رسمی انتقال در دفتر اسناد رسمی می باشد پس از انتقال سند رسمی ب مدعی عدم پرداخت کامل ثمن معامله گردیده واسناد پرداختی الف را که شامل چک و نیز جمله مکتوب در مبایعه نامه مبنی بر پرداخت نقدی قسمتی از ثمن معامله بوده است را تفکیک کرده وچکها را که از بانک دریافت کرده قبول نموده و جمله ای را که در مبایعه نامه نوشته فلان مبلغ به صورت نقدی به خریدار تحویل گردید را قبول نکرده وبا وجود امضای مبایعه نامه ونیز سند رسمی مدعی عدم پرداخت مبلغ مذکور گردیده است ودرتوجیه آن گفته که الف مبلغ مذکور را نپرداخته بلکه ملک موردمعامله را درمقابل مبلغ مذکور به رهن واجاره واگذار نموده است وقولنامه رهن واجاره را هم امضا نکرده است تاریخ قولنامه رهن واجاره هم ماقبل تاریخ انتقال ملک در دفترخانه اسناد رسمی بوده ودر توجیه اینکه اگر الف ملک مورد معامله را که درمقابل مبلغ مورد اختلاف به رهن واجاره واگذار کرده ونیز قولنامه رهن واجاره را امضا نکرده پس چگونه در دفترخانه سند انتقال رسمی تنظیم شده است ؟پاسخ داده که به الف اعتماد کردم وبدون امضای قولنامه رهن واجاره سند انتقال را امضا کردم وسپس درپاسخ به این سوال که چرادر مورد مبلغ مورداختلاف در مبایعه نامه ننوشته اید که بابت رهن واجاره ملک مورد معامه ونوشته اید که مبلغ مذکور نقدا به فروشنده پرداخت شده است ؟پاسخ داده که کاتب مبایعه نامه اشتباه نوشته است ؟ درپاسخ به این سوال که چرا وقتی کاتب مبایعه نامه اشتباه نوشته پنج نفر شامل کاتب ودونفر شاهد و دونفر خریدار و فروشنده مطلب اشتباه را تذکر نداده واصلاح نکرده وبلکه آن مبایعه نامه را امضا کرده اید ؟ پاسخ داده که ما همه اشتباه کرده ایم اکنون رای دادگاه اولیه ادعای ب را رد کرده ولی دادگاه تجدید نظر به استناد شهادت شهود ادعای ب را پذیرفته است آیا این پذیرش دادگاه تجدید نظر مخالف ماده 22 قانون ثبت و جعل معنوی سند رسمی توسط دادگاه نیست ؟