در صورتی که در قرارداد به صراحت قید شده باشد که "در هرصورت هر کدام از چک‌ها پاس نشود، معامله از طرف فروشنده فسخ می‌گردد"، این شرط به عنوان یک شرط فسخ تلقی می‌شود. ماده ۲۱۹ قانون مدنی ایران تصریح می‌کند که عقود لازم باید بر اساس متن و شرایط مورد توافق طرفین اجرا شوند، مگر اینکه شرط فسخی به صراحت در قرارداد قید شده باشد. بنابراین، اگر یکی از چک‌ها به هر دلیلی پاس نشود، فروشنده بر اساس شرط مذکور در قرارداد می‌تواند معامله را فسخ کند. اما توجه داشته باشید که در صورت وجود اختلاف در تفسیر شرط یا وقوع نقض، موضوع می‌تواند به دادگاه ارجاع شود.