بادرود، پرسشگر ارجمند؛
نخست، اصل شخصی بودن مسئولیت کیفری اقتضاء دارد که صرفاً مرتکب جرم، مسئول اعمال مجرمانه خویش باشد و تحمل مجازات به نیابت از دیگری فاقد وجاهت قانونی است. این اصل، ریشه در آموزه های حقوقی و شرعی داشته و تضمین کننده عدالت کیفری است.
ثانیا، در صورت اقدام شخص ثالث به پذیرش مسئولیت کیفری به جای متهم اصلی، این عمل ماهیتاً معاونت در جرم محسوب می گردد. این مهم، مستلزم علم و آگاهی شخص ثالث از ارتکاب جرم توسط متهم اصلی و قصد وی در تسهیل فرار از مجازات است.
ثالثا، هرچند قانونگذار در برخی موارد استثنایی، امکان تخفیف مجازات یا تبدیل آن را در صورت اعلام گذشت شاکی خصوصی یا وجود جهات مخففه پیش بینی نموده است، لیکن این موارد نافی اصل شخصی بودن مسئولیت کیفری نبوده و صرفاً در راستای تعدیل مجازات و رعایت موازین عدالت ترمیمی قابل اعمال است.