بادرود، پرسشگر ارجمند،
با توجه به آسیب وارده به رباط صلیبی زانوی چپ و مینیسک، ارزیابی دیه در معنای حقوقی خود تحت تأثیر عوامل متعددی قرار دارد که در رویه قضائی کشور در خصوص تعیین درصد آسیب و میزان دیه تأثیرگذار خواهد بود. با وقوع ضایعات پزشکی به ویژه زانوی آسیب دیده، در فقه اسلامی و حقوق ، دیه به عنوان جبران خسارت ناشی از آسیب دیدگی به نسبت شدت آسیب و تأثیر آن بر قابلیتهای حرکتی و عملکرد فیزیکی فرد، تعیین میشود. به ویژه در آثار پزشکی در خصوص زانوی فرد، وزن آسیبها بر مبنای تحقیقات پزشکی و کارشناسیهای صورتگرفته مشخص و در نهایت به میزان مشخصی به عنوان دیه تعلق میگیرد.
نخست، درصد پاره شدن رباط صلیبی و آسیب به مینیسک تأثیر عمیق بر عملکرد زانو داشته و میتواند در معیاری از درصد دیه زانوی آسیبدیده مؤثر باشد، به طوریکه معمولاً برای آسیبهای اینچنینی مقامات قضائی در محاسبه دیه درصدی را در نظر میگیرند که در توافقات و رویه قضائی به صورت سالانه و بهلحاظ المللی به روزرسانی میشود.
ثانیا، اهمیت بررسی مستندات پزشکی و نظرات کارشناسان در این راستا به لحاظ قانونی از جایگاه ویژهای برخوردار است، بهنحوی که توانایی تولید مستند حقوقی و پزشکی در دادرسیها نمیتواند نادیده گرفته شود و در نهایت ارزیابی فنی و علمی وضعیت آسیبديده میتواند میزان دیه را تعیین کند.
ثالثاً، در سایه این فراز و نشیبهای حقوقی، ارائه شواهد و مستندات لازم از سوی آسیبدیده و حضور پزشک قانونی در ایام دادرسی موجب شفافیت در روند حقوقی و دیه خواهد شد و در نهایت برآورد عادلانه و صحیح از میزان دیه به وقوع میپیوندد که شایسته توجه مقام قضائی باشد.