با سلام و احترام . اینجانب دو پرونده با موضوع، خواسته، طرف شکایت و جهات استنادی کاملاً یکسان دارم که در مرحله بدوی به دلیل اتحاد منشأ، ادغام و منجر به صدور دادنامه واحد شده بودند. با این حال، در مرحله تجدیدنظر، این پرونده‌ها تفکیک و به شعب مختلف ارجاع شدند. علی‌رغم تقدیم درخواست «تجمیع و رسیدگی توأم» به هر دو شعبه، اقدام مؤثری جهت ادغام صورت نگرفت. وضعیت فعلی و پرسش‌های حقوقی ناشی از آن به شرح زیر است: وضعیت موجود: شعبه اول (وقت نظارت نزدیک‌تر): ظاهراً طی دادنامه‌ای مورخ 1405/06/24 حکم به رد شکایت صادر کرده است؛ اما این رأی تاکنون در سامانه «ثنا» ابلاغ نشده است. شعبه دوم (وقت نظارت دورتر): رسیدگی همچنان در جریان است و رأیی صادر نشده است پرسش‌های حقوقی و چالش‌های اجرایی: با توجه به وحدت موضوع و خواسته (از جمله مطالبه خسارت)، پرسش‌های کلیدی این است که ملاک عمل در صورت صدور آرای متعارض یا متوالی چیست؟ فرض اول: اگر شعبه دوم (که هنوز رأی نداده) به نفع اینجانب حکم صادر و ابلاغ نماید، در حالی که رأی شعبه اول (رد شکایت) هنوز ابلاغ نشده است؛ کدام رأی معتبر و ملاک عمل خواهد بود؟ فرض دوم: اگر ابتدا رأی شعبه دوم صادر و ابلاغ شود و سپس شعبه اول مبادرت به ابلاغ رأی خود (که تاریخ صدور آن مقدم بر رأی شعبه دوم است) نماید، آیا «تاریخ صدور» مقدم است یا «تاریخ ابلاغ»؟ کدام رأی در چرخه اجرای احکام نافذ خواهد بود؟