سلام من در دیماه سال 1402 در حین خدمت سربازی و در حال انجام وظیفه با یک موتوری در تبریز تصادف کردم و 51 درصد معلولیت از طرف کمیسیون پزشکی ناجا در استان آذربایجان شرقی شامل حال من شد. ولی متاسفانه شورای عالی پزشکی ناجا در تهران با بازنشستگی من موافقت نکرد و من به دیوان عدالت اداری شکایت کردم و آنها شکایت من را با صدور زیر، رد کردند؛ در خصوص شکایت شاکی به طرفیت مشتکی عنهم به خواسته فوق،و به شرح مفاد دادخواست تنظیمی و ضمایم با بررسی اوراق و محتویات پرونده و مدارک و مستندات ارائه شده و ملاحظه مطالب معونه در لایحه دفاعی مشتکی عنهم صرف نظر از صحت و سقم ادعای شاکی و قائم آن نظر به قاعده تقدم رسید شکلی بر ماهوی و با توجه به آنچه در بخش اصلی خواسته مبنی بر اعتراض به تصمیم شورای عالی پزشکی در مرجع محترم تجدید نظر حکم به رد شکایت صادر گردیده است و نظر بر اینکه خواسته دوم متفرع بر خواسته اول بوده  از لوازم آن به شمار می‌آید و با امعان نظر به قاعده عقلی تبعیت فرو از اصول و به جهت منتفی شدن موضوع و قلع ماده نظام به واسطه قرار صادره از سوی شعبه محترم تجدید نظر در این بخش از خواسته یعنی درخواست صدور حکم بر بازنشستگی مستنداً به مفهوم مخالف ماده 11 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1402 اداری حکم به رد شکایت شاکی ادر و اعلام می‌دارد رای صادره وفق ماده 65 از قانون دیوان عدالت اداری ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدید نظرخواهی در شعب تجدید نظر دیوان عدالت اداری می‌باشد. حال سوال من این است: چرا دیوان عدالت اداری با توجه به اظهارات من که مستند به مدارک متقن می‌باشد، رد بکند؟ مگر دیوان عدالت اداری کارش رسیدگی به تخلفات سایر ادارات و دفاع از حقوق مردم عادی نیست؟ چرا باید نظریه شورای عالی پزشکی را بپذیرد و درخواست من را حتی برای تجدید نظر رد بکند؟ دلیل شکایت من علیه شورای عالی پزشکی این بوده است که آنها صرفا مسأله ارتوپدی مرا لحاظ کرده اند و آسیب های عصبی پای من را نادیده گرفته اند. می خواهم این مشکل بررسی ارجحیت شکلی بر ماهوی را در دادخواست تجدید نظر برطرف کنم. آیا دیوان به تنهایی می تواند با توجه به معلولیت 51درصدی من حکم بر بازنشستگی صادر کند؟