درود در دوران عقد نیز امکان طرح الزام به تمکین وجود دارد اما دادگاه بررسی می‌کند که آیا زوج مقدمات تمکین مانند تهیه مسکن مستقل و اثاث متعارف را فراهم کرده است یا خیر؛ در دفاع اعلام کنید زوج ۶ سال شما را بلاتکلیف نگه داشته، منزل و شرایط شروع زندگی فراهم نشده و امتناع از برگزاری مراسم و شروع زندگی از جانب زوج بوده و مدارک قطع رابطه و عدم فراهم‌کردن مسکن را ارائه کنید

دادخواست الزام به تمکین پس از وقوع عقد قابل رسیدگی است، اما صدور یا اجرای حکم به زیان شما منوط به احراز فراهم بودن مسکن و لوازم متعارف زندگی از سوی زوج است؛ زیرا مسکن جزو نفقه موضوع ماده ۱۱۰۷ قانون مدنی است و رویه قضایی نیز اجرای تمکین را بدون تهیه مسکن و اثاث مناسب قابل تحمیل نمی داند. اگر مهریه شما حال است، آن را دریافت نکرده اید و پیش از این با اختیار رابطه زناشویی برقرار نکرده اید، به استناد ماده ۱۰۸۵ قانون مدنی می توانید تا پرداخت مهریه از تمکین خاص خودداری کنید و این امتناع حق نفقه را از بین نمی برد. در جلسه، فقدان مسکن و اثاث، قطع رابطه زوج، پیام ها، شهود و پرونده نفقه را ارائه و تقاضای تحقیق و بازدید از مسکن ادعایی کنید. شش سال بلاتکلیفی به تنهایی موجب طلاق نیست، ولی اگر عسر و حرج مستمر را ثابت کند، می تواند مبنای دادخواست جداگانه طلاق باشد.

با توجه به اینکه در دوران عقد و بدون تهیه منزل و وسایل (عدم تمکین متعارف)، الزام به تمکین قابل پذیرش نیست و شما می‌توانید در دادگاه با استناد به عدم تهیه مسکن و وسایل زندگی و بلاتکلیفی ۶ ساله، درخواست طلاق به دلیل عسر و حرج را مطرح کنید. همچنین نفقه در دوران عقد (در صورت عدم تمکین به دلیل تقصیر زوج) قابل مطالبه است. دفاع خود را بر این مبنا قرار دهید که زوج با عدم انجام تعهدات (عروسی و تهیه منزل)، شرایط تمکین را فراهم نکرده است.

خیر در این دوران باتوجه به اینکه مقدمات تمکین هم فراهم نیست موافقت نمیشود

دو دعوی نیاز به ادله و احراز در محکمه داشته و البته زوج ملزم به پرداخت نفقه زوجه است و زوجه نیز ملزم به تمکین می‌باشد مگر اینکه دوشیزه بوده که می‌تواند از حق حبس استفاده کند و مشمول نفقه نیز باشد