درود در حقوق قراردادها اصل بر این است که عقد با توافق اراده‌ها و تحقق ایجاب و قبول منعقد می‌شود نه صرفاً تاریخ درج‌شده در سند؛ اگر ثابت شود امضاهای بعدی جزء ارکان اساسی توافق بوده و بدون آنها تراضی کامل نشده، تاریخ انعقاد می‌تواند زمان آخرین امضا تلقی شود اما اگر دادگاه احراز کند امضاهای بعدی صرفاً تأیید و تکمیل تشریفات بوده، تاریخ 26/9/1395 معتبر خواهد بود؛ مستند مواد ۱۹۰ و ۱۹۱ قانون مدنی و رویه محاکم در احراز زمان تحقق تراضی است

سلام  با توجه به توضیحات شما  ، اگر در مفاد و محتویات  سند  خدشه ای وارد نشده باشد  این سند قابل استناد در مراجع قضایی  می‌باشد و  اصولا قضات  این تقسیم نامه را می پذیرند 

برای درخواست بطلان تقسیم نامه باید شرایط مقرر در  ماده  ۵۸۹  به بعد قانون مدنی  وجود داشته باشد 

تاریخ انعقاد، زمان آخرین امضا محسوب می‌شود مگر اثبات شود امضاها بعداً اضافه شده‌اند.

صرف درج تاریخ 1395 یا نگهداری سند نزد بنگاه، زمان انعقاد را قطعی نمی کند. بر اساس مواد 183، 190 و 191 قانون مدنی، قرارداد با قصد و رضای طرفین و ابراز آن واقع می شود و طبق ماده 591 همان قانون، تقسیم تراضی مال مشاع به توافق همه شرکا نیاز دارد. اگر در سال 1395 فقط شما امضا کرده و دیگران هیچ قبول گفتاری، عملی یا اجرای تقسیمی نداشته اند، تکمیل امضاها در ده سال بعد می تواند زمان قبول و تکمیل قرارداد باشد؛ اما اگر توافق و تصرف بر مبنای تقسیم از همان سال اجرا شده باشد، دادگاه ممکن است امضاهای بعدی را صرفا تایید دلیل قبلی بداند. اثبات موضوع با اصل سند، کارشناسی، شهادت بنگاه دار و رفتار طرفین است و مدعی انعقاد در 1395 باید آن را ثابت کند.