سلام. پاسخ بستگی به این دارد که سند خانه به نام چه کسی است. اگر سند رسمی فقط به نام مادر باشد، از نظر حقوقی اصل بر این است که مالک، اختیار فروش ملک را دارد؛ مگر اینکه ثابت شود خرید خانه صرفاً به‌صورت امانی یا با توافق خاصی انجام شده و مادر حق فروش نداشته است.

اما اگر خانه با سرمایه مشترک ورثه خریداری شده و قرار بوده پس از فوت مادر بین آنان تقسیم شود، ورثه می‌توانند با ارائه مدارک و توافقات، حقوق خود را مطالبه کنند. بنابراین ابتدا باید وضعیت سند و توافق بین اعضای خانواده بررسی شود.

حرفی که مادر به یکی از پسرها زده، یک وصیت شفاهی یا اظهارنظر ساده است. برای اینکه چنین دستوری معتبر باشد، یا باید به صورت وصیتنامه رسمی ثبت شده باشد یا اینکه مادر با حضور در دفترخانه اسناد رسمی، برای فروش ملک وکالت رسمی بدهد.

با درود الناس مسلطون علی اموالهم تصرف حقوقی در مال خود جایز است لیکن تصرف مادی منوط به رضایت سایرین است 

این موضوع بستگی به این داره که سند خونه به نام کی ثبت شده.اگر خونه به نام مادر خریداری شده باشه، بله، ایشون مالک محسوب می‌شن و می‌تونن دستور فروش رو بدن. توافق قبلی بچه‌ها برای برداشتن سهم‌الارث بعد از فوت مادر، یه توافق درونی بین خودشونه و روی مالکیت رسمی خونه تأثیری نداره.مگر اینکه موقعِ خریدِ خونه، سند طور دیگه‌ای تنظیم شده باشه، مثلاً دونگ مادر و دونگ بچه‌ها مشخص باشه.

خانه خریداری شده با سهم‌الارث بچه‌ها، در زمان حیات مادر متعلق به اوست و می‌تواند آن را بفروشد.