سلام واحترام من سال 97 با خانمی ازدواج کردم که متاسفانه چون چند ماهی در همسایگی مان ساکن بودن ومادرم رفت و آمد با آنها داشتن، و تظاهر ومظلوم نمایی های آنها تصمیم به وصلت گرفتم. 2سال در دوران عقد وتقریبا 2سال هم مشترک زندگی کردیم. در کل این 4 سال ذات وباطن واقعیشان را دیدم که کلا برخلاف تصور و ‌‌انچه که تظاهر میکرد بودن. از ابتدا تا روزی که ترک منزل کردکه 4سال شد، درزندگی لذتی و ارامشی من ندیدم بلکه مشکلات مختلف و بعد ترک منزل شروع به دادخواست های مختلف و شکایات علیه من کردن. خلاصه هیچ دادخواستی نبود که علیه من نکرده باشن.درکل ایشان محکوم به ناشزه گی شدن. ومن در دو مورد محکوم به پرداخت نفقه شدم. که بعد درخواست طلاق و مهریه را هم آوردن. نفقه ها رو دادم ولی زوجه درخواست طلاقش تا دیوان عالی کشور رد شدند. و از آن لحظه دیگر اقدامی نکردن.یکسال ونیم تقریبا از رای دیوان عالی کشور میگذره. فقط اینجا یک زندگی جهنم وار با مسدودیت حساب بانکی وتوقیف وسیله نقلیه و بلاتکلیفی من، نه طلاق می‌گیرد نه زندگی می‌کند. زندگی من رو حداقل نابود کرد به همراه یک پسر 4ساله که 3ساله نشانم نمی‌دهند، شما چه میفرمایید؟