پاسخ به سوال اول: بر اساس ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی ایران، در صورتی که اثبات شود که زندگی مشترک موجب عسر و حرج زوجه می‌شود، زوجه می‌تواند درخواست طلاق کند. عسر و حرج ممکن است با اثبات خشونت توسط پزشکی قانونی و سایر مدارک معتبر به‌عنوان دلیلی برای این امر محسوب شود. اما صدور حکم طلاق بر اساس این مدارک نیازمند رسیدگی و بررسی دقیق توسط دادگاه خانواده است و صرف یک بار ارائه نامه پزشکی قانونی و صدور قرار موقوفی تعقیب نمی‌تواند به‌طور قطع موجب طلاق شود. پاسخ به سوال دوم: مطابق ماده ۱۳ قانون آیین دادرسی مدنی، دعوی باید در دادگاهی اقامه شود که اولین دعوا در آن طرح شده یا محل اقامت خوانده در آن قرار دارد. اگر پرونده مهریه در شهرستان برگزار و رای قطعی شده است، دیگر دعاوی مربوط به نفقه و غیره نیز معمولاً در همان دادگاه برگزار می‌شود. اما در خصوص حق طلاق، اگر موارد خاصی مستقیماً در دادگاهی دیگر مطرح شود، ممکن است صلاحیت رسیدگی متفاوت باشد و نیاز به بررسی دقیق‌تر توسط دادگاه یا مطرح کردن ادعای عدم صلاحیت وجود داشته باشد.