بر اساس ماده 132 قانون مدنی و مقررات مربوط به زندگی آپارتمانی، نصب آسانسور به‌عنوان یکی از اجزای مشترک ساختمان محسوب می‌شود و تصمیم‌گیری در خصوص آن نیاز به توافق اکثریت مالکان دارد. در صورتی که اکثریت مالکین (بیش از نصف مساحت مالکیت) موافق نصب آسانسور باشند و یک یا چند مالک مخالف باشند، اکثریت می‌توانند تصمیم خود را اجرا کنند و هزینه‌ها به‌تناسب متراژ هر واحد بین کلیه مالکین تقسیم می‌شود. در صورت بروز اختلاف و عدم همکاری مالک یا مالکان مخالف، می‌توانید با استناد به ماده 3 قانون تملک آپارتمان‌ها و ماده 9 آئین‌نامه اجرایی آن از طریق دادگاه صالح اقدام به طرح دعوی کنید تا حکم الزام به نصب آسانسور و پرداخت سهم هزینه صادر شود.