درود. اگر در سند نکاحیه سه دانگ به عنوان مهریه شما تعیین شده آن ۳ دانگ برای شما است و در مورد سه دانگ همسر شما اگر با شاهد و غیره بتوانید ثابت کنید که هبه شده( آنهم با دادن اثبات وقوع عقد هبه)میتوانید سند بگیرید زیرا مطابق بند ۱ ماده ۸۰۳ قانون مدنی پدر بعد از هبه نمیتواند از آن رجوع کند.
اگر در زمان عقد یا به موجب سند رسمی سهدانگ از منزل اول به نام شما منتقل شده باشد مالک رسمی همان سهم هستید و کسی حق سلب یا شرط غیرقانونی در قبال فروش ندارد. اما چون سند هنوز به نام پدرشوهر است تا زمانی که انتقال رسمی انجام نشده شما فقط حق مطالبه اجرای تعهد و انتقال سند سهدانگ مهریه را دارید. درباره خانه دوم اگر هیچ انتقال رسمی یا وصیت یا قرارداد مکتوبی به نام شما یا همسرتان وجود ندارد سهمی از آن ندارید چون ملک هنوز متعلق به والدین همسر است. شرط پدرشوهر برای امضا و صرفنظر از حق خانه دوم از نظر قانونی الزامآور نیست مگر شما داوطلبانه بپذیرید.
با سلام اگر سه دانگ آن بابت مهریه به نام شما شده و در اختیار شما است میتوانید اقدام نمایید و اگر همسرتان هم بابت صدای مدارکی دارد آن هم میتوانید اقدام نمایید نیازی به امضای موارد دیگر نیست
در این وضعیت، مهمترین مسئله حقوقی تعیین مالکیت و حق تصرف در اموال است. باتوجهبه توضیحات شما خانه اصلی که مقداری از آن به شما و همسرتان تعلق داشته، سند به نام پدرشوهر شما است و در زمان عقد بهصورت شفاهی اعلام شده که سهمی از آن بهعنوان مهریه به شما تعلق میگیرد. تا زمانی که این تعهد شفاهی بهصورت رسمی و با ثبت سند رسمی به نام شما و همسرتان تغییر نیافته باشد، ازنظر قانونی حاکمیت پدرشوهر شما بر این خانه باقی میماند. همچنین، درباره خانه دیگر که در آن پدرشوهر و مادرشوهر شما سکونت دارند، درصورتیکه تمکین قانونی جهت واگذاری یا تقسیم سند به طرفین وجود نداشته باشد، حقوق شما محدود به همان قول شفاهی است و نیاز به سند رسمی یا حکم دادگاه دارد. در چنین مواردی، وجود قرارداد کتبی یا حضور شاهدان معتبر میتواند تأثیرگذار باشد، اما همچنان سند مالکیت رسمی ارجحیت دارد.
ارث قهریست و حتی در صورت نوشتن اثری ندارد