با سلام و احترام. من بیش از سه سال است که اختلافات زیادی با همسرم پیدا کردم و سرمنشا همه آنها ترک کارش و عدم تامین مالی مناسب خانواده بود، پرونده های زیادی تشکیل شده و در جریان است که متاسفانه همگی زمانبر و فرسایشی. شرایط آنچنان بر من سخت شد که بناچار منزل همسرم را ترک و با فرزند 7 ساله ام در منزل مادری ام ساکن شدم. همسرم درین مدت هیچگونه نفقه ای نه به من نه فرزندم پرداخت نکرده، فقط تقاضای ملاقات فرزند داشت که بار اول بدلیل عدم پرداخت نفقه ممانعت کردم، با دستور موقت دادگاه، مبنی بر ملاقات سه روزه، هفته پیش فرزندمان را برده و هنوز تحویل نداده. جلسه رسیدگی دادگاه را نتوانستم شرکت کنم و لایحه دادم، از رای دادگاه هم بیخبرم و هنوز ابلاغیه نیومده. پسرم مدام زنگ میزند و درخواست بازگشت نزد من را دارد و عنوان می کند که پدرش از برگرداندن او خودداری می کند. چون من در لایحه عنوان کردم اگر پدر نمی خواهد نفقه فرزند را بدهد، من قادر به نگهداری او نمی باشم . الان نمیدونم برای این شرایط پسرم چکار باید بکنم. نگرانشم. از طرفی به تنهایی از عهده مخارجش برنمیام، دادخواست نفقه اش را هم دادم که مدتهاست در جریانه و رفته تجدید نظر و خبری نیست. تا تشکیل دادگاه نفقه و ... چطور پسرم را برگردونم پیش خودم که پدرش هم راه فرار از نفقه دادنش پیدا نکنه؟ میدونم که قصدش از نیاوردن بچه، اذیت کردن و تحت فشار گذاشتن منه برای کوتاه اومدن از همه حقوقم. ضمنا هنوز مدرسه ثبت نامش نکرده، خودم چند مدرسه بردم که چون مدارک پدر نبود ثبت نام انجام ندادند. واقعا نگرانشم. و دستم کوتاه از همه جا