برای اثبات امانیبودن چک، باید مدارک یا شهودی ارائه دهید که نشان دهد چک صرفاً جهت نگهداری یا انجام کار خاصی (مثلاً ضمانت) به شما داده شده، نه برای وصول. مکاتبات، پیامکها یا قراردادهای کتبی در این زمینه سندیت دارند (مطابق ماده 1305 قانون مدنی و اصول فقهی «الامانات لا تضمن الا بالتعدی»). شهادت شهود نیز طبق ماده 230 قانون آیین دادرسی مدنی پذیرفته میشود. بار اثبات با شماست، چون اصل بر بدهکاری دارنده چک است مگر خلافش ثابت شود.