مفهوم نیست

اصولاً شرکت کوچک‌تر (حتی اگر شرکت بزرگ‌تر سهامدار اصلی آن باشد) از نظر قانونی یک شخصیت حقوقی مستقل دارد و نمی‌توان آن را مجبور کرد که خریدهای خود را تنها از شرکت سهامدار تأمین کند، مگر اینکه یکی از شرایط زیر وجود داشته باشد: تعهدات قراردادی: اگر در اساسنامه شرکت کوچک‌تر یا توافق‌نامه‌های بین شرکت‌ها ذکر شده باشد که شرکت کوچک‌تر ملزم به اعلام نیازها یا تأمین از شرکت بزرگ‌تر است. رأی مجمع یا هیئت مدیره: اگر هیئت مدیره شرکت کوچک‌تر (که ممکن است اعضای آن توسط شرکت بزرگ‌تر تعیین شده باشند) چنین سیاستی را تصویب کرده باشد. کنترل مدیریتی: اگر شرکت بزرگ‌تر اکثریت سهام شرکت کوچک‌تر را داشته باشد و از این طریق مدیران را کنترل کند، ممکن است با ابزار مدیریتی تصمیمات مشابهی اعمال شود.

بستگی به اساسنامه شرکت و شراکت‌نامه و ضمانت‌های اجرایی مطابق قانون تجارت دارد