با عرض ادب،خدمت اساتید بزرگوار و کارشناسان علم حقوق.لاازم میدانم قبل از بیان عرایضم،مجددا سر تعظیم فرود بیاورم در پیشگاه اساتید ارجمند.به نشان قدردانی خودم.چون در دین اسلام ،پیامبراکرم.بر یادگیری علم تا مرز چین .مسلمانان را سفارش داده و کسی که مطلبی به ایشان بیاموزد خود را تاآخر عمر مدیون او کرده هست.حال با این اوصاف بنده شخصا،هر قدر تقدیر نمایم باز کم میباشد...اساتید ارجمند .تا آنجایی که حقیر مطالعه نمودم در قانون ما در ، یک دادرسی عادلانه میبایست هر دو طرف صاحب دعوا،میبایست از یک میزان امتیاز برای پیشبرد جایگاه خود استفاده کنند واگر یکی از آن با گرفتن وکیل ،آنهم که داماد همان خانواده هست.براحتی مطالب را در اختیار آن ها قرار میدهد و بنا به اقتضای شغل خویش چقدر راهنمایی هایی هم که آنهم از راه ناجوانمردانه به ایشان می آموزد در حالیکه حقیر به بعلت عدم وسع مالی،قادر به گرفتن وکیل نشدم وایشان با همان روش های ناجوانمرادنه .توانستند بر بنده که حق بودم و شاکی، پیشی بگیرند ودر آخر ایشان محکوم له شدند ما محکوم علیه،علاوه بر آن در همان اداره نفر.سوم و چهارم از نظر قدرت اعمالی ،خویشاوند نسبی ایشان بودند و قبل و بعدجلسه بمدت نیم ساعت تمام ار اطاق کار ایشان میرفتند و بعد از خارج شوند به بنده عرض میکردند که خواهی فهمیدبا چه اشخاصی در افتاده ای؟که وجدانا هم فهمیدم و به بنده حتی اجازه اظهار این امر را ندادند چه برسد به داد عادلانه فکر کنند حال این چگونه دادرسی عادلانه میتواند باشد؟ با تشکر .