من از بچگی تو خونه بودم دختر یکی مونده ب آخرم خانوادم برا من فقط اینجورین بقیه هرجا دلشون میخواد میرن هرکاری دلشون میخواد میکنن اما من..ن اجازه دارم رفیقی داشته باشم ن اجازه دارم کلاسی برم ن اجازه دارم تنهایی برم بیرون ن اجازه دارم درس بخونم ن اجازه دارم تفریحی برم کلا آدم حسابم نمیکنن..دوکلمه حرف میزنم یا گوش نمیدن یا دارن گوش میدم میفهمن دردم چیه خودشونو ب اون راه میزنن یا میگن ساکت کارمو بکنم 23سالمه اما انگار بچه 2ساله ام اصلا بهم احترام نمیزارن ن ب خودم ن عقایدم ن حرف زدنم خسته ام دیگه از زندگی حداقل شما کمکم کنید آخرش یا کارم ب فرار می‌کشه یا ب خودکشی...میتونم ازشون شکایت کنم ک این محدودیتو از من و زندگیم بکشن بیرون اصلا میشه کاری کرد یا من همچنان شانس ندارم ؟؟توروخدا کمکم کنید لطفاً