در مورخ 23 تیر، دریک مرافه لگدی به ساق پای من زده شد. بعد از گذشت 7 روز، پای من دچار نقص بیشتر شد. رفتم شکوائیه دادم. همانند دستور قضایی به ضابط صادر شد. فردای آن که چهارشنبه بود، 2 ظهر کلانتری به من برگه پزشکی قانونی داد. رفتم، بسته بود. به خاطر درد زیاد و بسته بودن پزشکی، تا شنبه فرداش به بیمارستان رفتم و من رو 8 روز بستری کردند با تشخیص DVT و ایجاد سلولیت بر اثر ضربه، ترومای ساق پای راست. با توجه به اینکه بعد ترخیص نمی‌توانستم درست راه برم، روز 14 مرداد پزشکی قانونی با همان برگه رفتم. از من با دو نامه، یکی درخواست پرونده از بیمارستان و یکی مشاوره از پزشک معالج، من نتونستم پزشک معالج رو پیدا کنم، مسافرت بود. خیلی این در اون در زدم، نشد که نشد. آوردم پرونده رو بدون مشاوره، دکتر معالج پزشکی قانونی تحویل دادم. برام در تاریخ 3 شهریور گزارش نهایی صادر کردن، نبشته: «به علت سلولیت و DVT لخته‌پراکنی، کبودی و تورم، پذیرش بیمارستانی شده، ولی اظهارنظر در ارتباط ضرب و جرح نفیاً و اثباتاً وجود ندارد.» این خیلی بد نوشته، حق من رو ضایع کرده. چرا؟ آیا در صورتی که پزشکی قانونی درخواست مشاوره بجهت روشن شدن ابعاد مجروحیت از پزشک معالج فرد آسیب‌دیده کرده باشد و به هر علتی دریافت نکرده باشد، نباید در جوابیه خود به دادسرا به آن اشاره کند که پرونده ناقص است یا خودمختار است؟