• شخص سفیه به سبب نقصان عقلانی در تصرف مالی فاقد اهلیت است و اعمال وی در این زمینه نافذ نیست. در
  این راستا اقرار سفیه بهعنوان اخبار علیه شخص در صورتی که آثار مالی به دنبال  داشته باشد، اصولاً نباید معتبر باشد. اما
  در پروندهای کیفری، اقرار ممکن است راجع به دعوای زیان ناشی از جرم صورت گیرد که درصورتیکه متضمن تدارک
  مالی باشد در بطلان آن تردید نیست، اما اگر اقرار در چهارچوب جنبۀ عمومیِ جرم باشد، قانونگذار مجازات اسلامی
  در مادۀ 170 آن را نافذ دانسته است. ایراد وارد است زیرا ؛ در خصوص مجازا تهای مالی نظیر دیه و جزای نقدی، اقرار سفیه معتبر نیست و نمیتوان
  آن را بعداً نیز تنفیذ کرد. اقرار راجع به ضمانت اجراهای کیفریِ غیرمالی اثرگذار است، هرچند موضوعِ جرم، حقوقِ
  مالیِ اشخاص باشد. افزون بر آن اقرار سفیه نسبت به ضمان مالی ناشی از جرم، اعم از آنکه متعلق آن دین یا عین
  معینی باشد، معتبر نیست و نه تنها توسط اولیای او تنفیذشدنی نیست، بلکه با زوال حجر نیز نفوذ نمییابد.

• ماده 170 قانون مجازات اسلامی

  اقرار شخص سفیه که حکم حجر او صادر شده است و شخص ورشکسته، نسبت به امور کیفری نافذ است، اما نسبت به ضمان مالی ناشی از جرم معتبر نیست

سلام اقرار شخص سفیه که حکم حجر او صادر شده و شخص ورشکسته، نسبت به امور کیفری نافذ است لیکن نسبت به ضمان مالی ناشی از جرم معتبر نیست.

سلام 

اقرار شخص سفیه درموضوع ضمان مالی ناشی از جرم معتبرونافذنیست

جرم ضرب و جرح هرچند جنبهٔ کیفری داره، اما دیه و ارش ماهیت مالی دارن. بنابراین، اقرار سفیه نسبت به این بخش از اتهام قابل قبول نیست و برای پرداخت دیه باید مدارک و شواهد دیگه ارائه بشه.