1. خیر، در «انفساخ» اصولاً نیاز به اعمال اراده و تعیین مهلتِ اعمال حق مثل خیار فسخ نیست؛ اگر شرط محقق شود (مثلاً چک وصول نشود) عقد قهراً منحل می‌شود. ولی بهتر است مهلت و نحوه احراز شرط دقیق نوشته شود تا اختلاف پیش نیاید.
2. از نظر حقوقی با تحقق شرط، قرارداد خودبه‌خود منفسخ می‌شود؛ اما در عمل برای اثبات و آثار بعدی، ارسال اظهارنامه بسیار مهم است و اگر طرف مقابل نپذیرد، معمولاً باید دادخواست «تأیید انفساخ قرارداد» و آثار آن مثل استرداد ثمن یا تخلیه مطرح شود

 با سلام خیر  فسخ با منفسخ متفاوت است فسخ نیاز به اراده دارد اما منفسخ نیاز به اراده ندارد فسخ می‌تواند گاهی به نفع طرفین باشد گاهی به ضرر آن باشد  منفسخ هم به همین صورت گاهی به نفع طرفین می‌تواند باشد گاهی به ضرر طرفین  اما جهت برداشت بهتر بهتر از تماس بگیرید موضوع خود را توضیح دهید بفرمایید که سمت شما چیست تا بهترین مشاوره به شما ارائه گردد  

با سلام 

بله به نظر بنده در شرط انفساخ نیز زمان و فوریت باید رعایت شود و اظهارنامه ارسال شود و سپس دادخواست تأیید انفساخ مطرح شود.

اصل بر صحت و لزوم قرارداد است و کسی که مدعی انحلال قرارداد به جهت فسخ و انفساخ یا بطلان و... باشد باید ادعای خود را ثبت کند و دعوای تأیید و تنفیذ انفساخ مطرح کند .

با درود 1: خیر دراین حالت خود به خود منفسخ میگردد .

2: بله برای اقدام حقوقی بعدی تنفیذ از سوی محکمه نیاز است.

در پاسخ سوال 1 به محض عدم وصول و برگشت هر یک از چک ها معامله فسخ شده و در سوال 2 اگر طرف مقابل قبول نکنه دادخواست تایید فسخ قرارداد رو از دادگاه باید تقاضا کنین 

خیر معامله برهم خورده تلقی می شود اما دارنده چک باید پیگیر حق خود بشود اگر نشود یعنی معامله را ادامه داده 

بلی 

برای انفساخ هم بهتر است اظهارنامه ارسال و دادخواست تایید آن را از دادگاه تقاضا نمود