طبق قوانین ایران، برگه محضری تحت عنوان «بذل حق حضانت» به تنهایی حکم قضایی محسوب نمی‌شود و ادارات دولتی برای امور حساسی مثل پاسپورت یا ثبت‌نام، فقط حکم صادره از «دادگاه خانواده» را ملاک قرار می‌دهند. شما باید با در دست داشتن همان سند محضری، دادخواستی تحت عنوان «اثبات حضانت» در دفاتر خدمات قضایی ثبت کنید تا دادگاه پس از بررسی، حکم قطعی و رسمی را صادر کند. در صورت عدم حضور پدر، دادگاه ابلاغیه را به صورت قانونی ارسال کرده و در نهایت رأی غیابی صادر می‌کند که با آن تمام موانع قانونی شما برطرف خواهد شد.

سلام؛ طبق قانون ایران حضانت در صلاحیت دادگاه است و اسناد محضری معمولاً به عنوان «تعهد به واگذاری» یا «وکالت» تلقی می‌شوند، لذا برای اعتبار قانونی در ادارات، باید با استناد به همان سند محضری، دادخواست اثبات حضانت را از طریق دفاتر خدمات قضایی به دادگاه خانواده ارائه دهید تا حکم قطعی صادر شود. در صورت عدم حضور پدر، دادگاه پس از تشریفات قانونی و ابلاغ، حکم غیابی صادر می‌کند تا مانعی برای کارهای اداری فرزندتان باقی نماند.