با سلام اینجانب حدود پنج سال به‌صورت مستمر در یک کلینیک خصوصی فعالیت داشته‌ام. نوع همکاری اینجانب با کارفرما به‌صورت پورسانتی و مستمر بوده و در تمام این مدت تحت نظارت مستقیم مجموعه و بر اساس برنامه کاری تعیین‌شده از سوی کارفرما انجام وظیفه می‌کرده‌ام. علی‌رغم پنج سال اشتغال واقعی، کارفرما تنها برای حدود دو سال و نیم از این مدت، بیمه تأمین اجتماعی برای اینجانب رد کرده است. همچنین در طول مدت همکاری، مبلغی به‌صورت ماهانه و ثابت تحت عنوان «حق بیمه» از دریافتی اینجانب کسر می‌شده، در حالی که مطابق قانون، پرداخت حق بیمه بر عهده کارفرماست. مبلغ کسرشده ماهانه حدود 41,500,000 تومان (چهل و یک میلیون و پانصد هزار تومان) بوده که توسط حسابداری مجموعه از پورسانت/دریافتی اینجانب کسر می‌شده است. در حال حاضر مدارک زیر در اختیار اینجانب وجود دارد: – پیامک‌ها و سوابق رسمی تأمین اجتماعی که تنها بخشی از سابقه کاری (حدود دو سال و نیم) را پوشش می‌دهد – چت‌های مکتوب با حسابدار مجموعه که در آن‌ها به پرداخت پورسانت، تسویه حساب ماهانه و کسورات مرتبط با بیمه اشاره شده است – مستنداتی که استمرار رابطه کاری و اشتغال بدون بیمه را اثبات می‌کند در حال حاضر، علی‌رغم درخواست کتبی اینجانب برای تعیین تکلیف وضعیت همکاری از صاحب مجموعه، پاسخ رسمی و شفافی دریافت نکرده‌ام و در وضعیت بلاتکلیف شغلی قرار دارم؛ با این حال به‌صورت موردی از سوی مسئول مجموعه برای حضور در محل کار دعوت می‌شوم، بدون آن‌که وضعیت همکاری به‌طور رسمی مشخص شده باشد. با توجه به موارد فوق، خواهشمند است راهنمایی فرمایید: آیا نوع همکاری پورسانتی، مانع شمول قانون کار و الزام کارفرما به پرداخت حق بیمه کامل در کل مدت پنج‌ساله اشتغال می‌باشد یا خیر؟ آیا کسر مبلغ 41.5 میلیون تومان ماهانه تحت عنوان بیمه از دریافتی کارگر، تخلف محسوب می‌شود؟ آیا چت‌های حسابدار، سوابق پرداخت پورسانت و پیامک‌های تأمین اجتماعی می‌تواند به‌عنوان ادله اثبات رابطه کارگری–کارفرمایی مورد استناد قرار گیرد؟ در شرایط بلاتکلیفی فعلی، بهترین مسیر قانونی برای مطالبه بیمه کامل، حقوق و مزایای متعلقه چیست؟