توقیف یا ترخیص خودرو بسته به نظر مقام قضایی بوده و غیر قابل اعتراض است لذا مقصر و مسبب ملزم به جبران خسارت از جمله پرداخت دیه خواهد بود به میزان تقصیر

قانونگذار برای این وضعیت، مسئولیت مدنی راننده متخلف (ماده ۱ و ۲ قانون مسئولیت مدنی) و مجازات‌های کیفری (مانند ماده ۷۱۷ و ۷۱۸ قانون مجازات اسلامی) را پیش‌بینی کرده است.عدم مراجعه راننده و عدم تماس پس از بیست روز، هرچند از نظر عرفی ناپسند است، اما به‌طور مستقیم جرم جدیدی محسوب نمی‌شود، بلکه می‌تواند دال بر سوءنیت یا بی‌مبالاتی او در روند دادرسی تلقی گردد.مسئولیت اصلی شامل جبران خسارات بدنی (دیه و ارش)، هزینه‌های درمان، و خسارات مالی (به خودرو) است که باید از طریق شرکت بیمه یا رأساً از راننده مطالبه شود.شما باید فوراً با تنظیم شکایت کیفری (یا در صورت تکیل پرونده در دادسرا) و طرح دعوای مطالبه دیه و خسارات بدنی و مالی، موضوع را به مراجع قضایی ارجاع دهید ت روند رسیدگی و احضا راننده آغاز شود.قانون، راننده را ملزم به پرداخت خسارات می‌کند، اما نحوه دلجویی و ابراز پشیمانی را تکلیف قانونی نکرده است؛ پیگیری قضایی بهترین راهکار برای احقاق حقوق است.