خلاصه ش اینه که. من پنجاه ساله کارگر شهرداری و ساعت یک بعد ظهر باماشین در حال رفتن به خانه تو محل سکونت خودمون با موتوری به رانندگی پسری 16 ساله که باسرعت وخلاف میومد برخورد کردیم. گفت به پلیس زنگ نزن خسارتت رو میدم.گفتم خسارت نمیخوام برای جلوگیری از سوءتفاهمات و بعدا شر، نشه با110 تماس گرفتم.پسره هم به پسرعمویش زنگ زده بود که زودتر از پلیس رسید و قمه بدست گفت کوری مگه مرتیکه و یه سیلی زد به صورتم.( این 25 شیش ساله و از من خیلی درشت.من از ماشین پیاده شدم چوب رو برداشتم زدم قمه از دستش افتاد. مادرش سریع قمه رو برداشت( این پسره همراه مادرش با پژو اومده بودن).اینا رفتن دور نشده بودن پلیس رسید چهل نفر جمعیت جمع شده بود.به پلیس توضیح دادن.پلیس گفت خسارت میخوای؟ گفتم نه. ولی گزارشی مبنی بر اینکه موتور مقصر صددرصد و تصادف همراه با درگیری بوده که طرف مقابل و طرف دارش متواری شدن!( لازم به ذکر است من دختر کوچولوم 4 ساله، طفلک با شکاف کام ولب دوطرفه عمیق متولد شد. 4 ساله توراه بیمارستان هام. شده روزی 2 بار رفتم اصفهان و برگشتم ساوه! الان هم پیک و تراک داره! ( تراکستومی) پدر همین آقای قمه کش اومد موتور رو برد. کارشناس و پلیس راهنمایی بهش گفت این بدبخت بخاطر گرفتاری قضیه درگیری رو هم پی گیری نمیکنه کار پسرت واقعا زشت بوده. ما صلح شدیم. بعد از چل پنجاه روز ابلاغ اومد رفتم دیدم قمه کش رفته شکایت کرده استراحت پزشکی هم گرفته! منم شکایت کردم. هم از راننده موتور بابت تصادف و خسارت هم از قمه کش بابت قمه کشی و فحاشی و زدن بدون اثر ولی دیر شکایت کردم. اصلا باور نمی کردم! به قاضی گفتم شاهد بیاره که ما زدیم. آورد یک مادرشو. نفر دوم راننده موتور! که خودش هم اصحاب دعواست!قاضی حقمو ضایع کرد، به پرداخت صد میلیون دیه محکوم شدم. دلم به این خوش بود که؛ به عدالت خدا ایمان دارم و سر بیگناه پای دار میره ولی بالای دار نه. توی باز پرسی توهین و فحاشی و قمه کشی و سیلی زدنش ثابت شده بود. من شاهد بردم بازپرسی. بی وطرف و غریبه.خدا گواهه حتی فامیلی شاهدم نمیدونم چیه! قرار صادر شده بود قاضی دیروز تبرئه ش کرده! بچه مو کار درمانی نتونستم ببرم 4 سالشه هنوز نمی شینه. کام بالا هنوز بسته نشده! میخواد بگه بابا انگشت میکنه تو دماغش که بتونه بابا رو تلفظ کنه! ماهی پانزده، شونزده تومن حقوق میگیرم از شهرداری چطوری صد میلیون بدم بخاطر گناهی که نکردم؟ حضرت عباسی از زن و بچه م خجالت میکشم از بس که با غرور و با اطمینان میگفتم به عدالت خدا ایمان دارم! از دیروز بعد ظهر که ابلاغ اومد و دیدم تبرئه شده تا الان که ساعت 7 صبح هست چشم رو هم نذاشتم و صدبار فکر خودکشی یا خودسوزی به سرم زده. کسی که نتونه از حقش دفاع کنه زنده بودنش اشتباهه! خرد شدن و تحقیر شدن و بی حیثیت شدن جلو چشم زن وبچه و در و همسایه رو نمی تونم تحمل کنم. مطمئنم خودکشی که کنم بعدش پرونده هام دقیق بررسی میشه.