با سلام و احترام من یک زمین دارم که در قسمتی از آن یه چشمه جاری بود (با حجم آب خیلی کم ). این چشمه در قسمت داخلی سهم الارث بنده بوده و سه وارث دیگر در آن طبق تفاهم کتبی حقآبه دارند. الان طبق نظر کارشناس رسمی دادگستری در سال 1403 جهت تامین دلیل و مجددا دو سال بعدش طبق نظر کارشناس رسمی دادگستری در فرایند شکایت مورد بررسی قرار گرفت. اول : اینگه چشمه حاضر طبق نظر کارشناسان از اواخر سال 2019 کلا خشک شده . حتی چشمه دیگر که در همسایگی ما هست هم خشک شدا و کارشناسان مسلوب المنفعه بودن آن را بیان نموه ده اند دوم اینکه نزدیک به 50 تا 60 درصد زمینهای اطراف و زمین ما تغییر کاربری شده که در نظر کارشناس هم آمده. سوم اینکه طی 5 سال اخیر زمینهای دارتی حقابه عملا به دیم تبدیل شده است . چهارم اینکه کار وراث و ما به دادگاه کشید و دادگاه گفت که حق آبه برقرار هست . ((وقتی آبی نمانده و سلب منفعت صورت گرفته مگر حق آبه میتواند همچنان برقرار باشد به امید آنکه مثلا 50 سال بعد شاید احیا چشمه صورت پذیرد)) نهایت اینکه : با عنایت به اینکه این زمین در کنار جاده عمومی بوده و تفکیک شده است چگونه میتوان عدم قابلیت احیا چشمه را ثابت و چگونه میتوان ساخت و ساز نمود؟ چرا که دارندگان حقابه با سواستفاده میخواهند در قبال چشمه خشک شده حق آبه را بهانه کرده و به ناحق در قبال توافق، از ما یک قطعه زمین میخواهند.