در این مورد، باید ابتدا بررسی شود که آیا شرایط اساسی صحت قرارداد و امضای برگه فسخ، به‌ویژه رضا و اختیار، رعایت شده است یا خیر. طبق ماده 190 قانون مدنی، رضایت یکی از شرایط صحت قرارداد است و اگر ثابت شود که امضای برگه تحت اجبار یا اضطرار صورت گرفته، می‌توان به اعتبار آن اعتراض کرد. همچنین، مسئله داوری که در برگه ذکر شده است، باید مورد بررسی قرار گیرد. طبق ماده 454 قانون آیین دادرسی مدنی، توافق به داوری معتبر است ولی اگر داور تعیین نشده باشد، انتخاب داور باید توسط طرفین صورت گیرد و تصمیم داور لازم‌الاجراست مگر خلاف نظم عمومی باشد. برای مقابله با اظهارنامه فسخ، می‌توانید به دادگاه مراجعه کرده و ادعای بی‌اعتباری برگه امضا شده را مطرح نمایید و در این خصوص درخواست صدور دستور موقت برای جلوگیری از فسخ را نمایید. در این مسیر، ارائه مستندات و شواهد مبنی بر فشار و اجبار در زمان امضا مهم است.