بادرود، پرسشگر ارجمند،
در راستای ماهیت حقوقی ادله صوتی و تصویری، باید توجه داشت که وجود چنین ادلهای میتواند بهعنوان مدرکی معتبر برای اثبات وقوع جرم تهدید و توهین محسوب گردد، هرچند نداشتن شاهد عینی این امر را پیچیدهتر میسازد. در تعامل با اتهاماتی که از طریق ادله صوتی و تصویری مطرح میشوند، اصل بر اعتبار این نوع ادله بوده و مراجع قضائی وفق روالهای قانونی، به کارشناسی صوت بهمنظور احراز اصالت و کیفیت ادله مذکور میپردازند.
چنانچه متهم اقدام به انکار مندرجات ادله صوتی و تصویری نماید، این انکار نمیتواند بهطور خودکار از مسئولیت کیفری وی جلوگیری کند، چراکه اعتبار ادله صوتی در محاکم، با درنظرگیری چگونگی جمعآوری و شرایط صدور آنها مورد بررسی قرار میگیرد. بنابراین صوت و تصویر نیز بعنوان ادله قابل پذیرش است.
درصورت فقدان شواهد عینی و با اتکاء به ادله صوتی و عدم تأیید و تخصصی کارشناسانه آنها، احتمال منع تعقیب بهطور نسبی وجود دارد ولی در عمل، این بدان معنا نیست که محاکم به خودی خود نسبت به پرونده اغماض خواهند کرد.
نتیجه قابل پیش بینی نیست و بستگی به مدارک و اوضاع و احوال پرونده و دفاعیات طرفین و رویه شعب دادگاه دارد.و متهم در پناه اصل برائت است.