باسلام از خانمم به دلایل:1- ترک زندگی مشترک (بعد از 3 ماه زندگی مشترک و تمکین عام) آن هم با زمان بیشتر از 9 ماه ، 2- عدم تمکین خاص و 3- عدم ترغیب به همکاری جهت درمان واژینیسومس 4- همچنین بی فایده بودن فرستادن پدر و مادر و بزرگتری از فامیل جهت بازگرداندن خانم به منزل به دادگاه خانواده شکایت کردم. لازم به ذکر است برادرها و خواهرهای خانم و مادرشون در غیاب پدر فوت شده هیچ گونه مسیر صلح و سازشی را پی نگرفته اند و به من شوهر اجازه رفت و آمد به منزل پدری خانمم و دیدن خانمم را نداده اند. لازم به ذکر است مدارک برگزاری مراسم شام عروسی و ماه عسل و بلیطهای پرواز و هتل هم همگی تقدیم قاضی شدند. در دادگاه اولیه رای الزام به تمکین صادر شد ولی خانم وکیل گرفتند و با استناد به ماده 1085 و رای 718 از قانون حق حبس می خواهند استفاده کنند. وکیل خود من می گوید باتوجه به اینکه قیام جهت مراسم عروسی قیام نموده است و به ماه عسل رفته است و سه ماه هم زندگی مشترک داشته و تمکین عام نموده است از این قانون نمی تواند استفاده کند. در ضمن در جلسه دادگاه هم خانم به این موضوع اصلا نپرداخته بود. سوالم این است باوجود تمکین عام مطابق ماده 86 (اگرزن قبل ازاخذمهریه اختیارخودبه ایفاءوظایفی که در مقابل شوهرداردقیام نموددیگرنمی تواندازحکم ماده قبل استفاده کند معذلک حقی که برای مطالبه مهر دارد ساقط نخواهدشد) یا رای وحدت رویه 718 (رای وحدت رویه 718 مورخ 13/2/1390 هیات عمومی دیوان عالی کشور چنین استنباط میکنند که اگر زن بدون داشتن رابطه جنسی (نزدیکی) از شوهر تمکین عام کرده باشد، فرض کنید در منزل او شروع به زندگی کرده باشد، دیگر امکان استناد به حق حبس ندارد.) . با این شرایط میتواند درخواست حق حبس دهد و عدم تمکین خانم پذیرفته میشود؟