نظریه مشورتی شماره 7/97/1975 مورخ 1398/2/18 اداره کل حقوقی قوه قضاییه
با توجه به اینکه مهمترین اثر صدور حکم راجع به دعوای اعسار اعم از اعسار کلی یا جزئی (تقسیط) جلوگیری از بازداشت محکومعلیه است، و با عنایت به آمره بودن مقررات مربوط به اعسار به نظر می رسد صلح دعوای اعسار به معنای آنکه محکومعلیه حق طرح چنین دعوایی را نداشته باشد، به دلیل آنکه با بازداشت وی ملازمه دارد صحیح نیست؛ به عبارت دیگر همانگونه که طرفین نمیتوانند توافق کنند که به رغم اعسار محکوم علیه، وی بازداشت شود، نمی توانند ضمن عقد صلح توافق نمایند که محکومعلیه دعوای اعسار طرح نکند یا حق طرح آن را نداشته باشد.