نسب مشروع و نسب نامشروع

مفهوم نسب و نسب قانونی:

ارتباط طبیعی بین فرزند و والدین در اصطلاح حقوقی نسب نامیده می‌شود. یکی از اقسام نسب، نسب قانونی است. منشأ نسب قانونی رابطه مشروع بین زن و شوهر است. بنابراین در زمان انعقاد نطفه، باید رابطه زناشویی قانونی بین زوجین برقرار باشد. در همین راستا قاعده فراش عنوان می‌نماید که طفلی که در فاصله بین 6 الی 10 ماه از رابطه زناشویی ایجاد شود ملحق به شوهر است.

نسب در حکم قانون و نسب غیرقانونی:

نسب در حکم قانون نسبی است که مبنای آن، رابطه ناشی از اشتباه و اکراه باشد لیکن نسب غیرقانونی ناشی از رابطه نامشروع بین زن و مرد است. در نسب در حکم قانون مرد و زن به اشتباه به گمان اینکه رابطه مشروع است با یکدیگر نزدیکی می‌نمایند اما در نسب غیرقانونی، زن و مرد تعمداً با یکدیگر رابطه نامشروع برقرار می‌نمایند.  

اقرار به نسب در محکمه:

اقرار به نسب در محکمه در صورتی صحیح است که اولاً تحقق نسب بر حسب عادت و قانون ممکن باشد. یک فرد 20 ساله نمی‌تواند ادعا کند که یک فرد 30 ساله فرزند اوست. ثانیاً کسی که به نسب او اقرار شده، تأیید کند مگر در مورد طفلی که اقرار به فرزندی او شده است و قادر به تأیید نمی‌باشد.