بنده در سال 1400، ملکی که فاقد سابقه ثبتی بود(قولنامه ای) را با یک واحد آپارتمانم، که دارای سابقه ثبتی بود معاوضه کردم. و در شروط ضمن عقد ، قرار بر این شد که ، بنده سند آپارتمان را در سال 1402 به نام پسرم انتقال دهم و طی این دو سال تا پایان قراردادمان، ایشان مستاجر باشد و سپس سند آپارتمان به نام ایشان منتقل گردد.عروسم، در سال 1401 جهت مهریه، ملک فاقد سابقه ثبتی(قولنامه ای) را توسط نیابت قضایی از دادگاه دیگر ،توقیف نمودند.بنده با قرار دادمان و شاهد، اعتراض ثالث نمودم و از پسرم و عروسم شکایت کردم.قاضی در رای نوشته ((دادگاه از توجه در اوراق و محتویات پرونده با توجه به اظهارات گواه خواهان که حکایت از رابطه استیجاری بین خواهان و خوانده ردیف اول در خصوص یک واحد آپارتمان و عدم انتقال مالکیت نسبت به زمین توقیفی به خواهان داشته لذا مالکیت خواهان نسبت به زمین توقیفی فی الحال محقق نگردیده است و به دلیل عدم احراز قصد انشا سند عادی مستنداً به ماده 197 از قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی حکم بی حقی خواهان صادر و اعلام می دارد )) لذا اعتراض ثالث بنده را مردود اعلام نمودند.و ملک در مزایده ابتدا تحویل عروسم شد و سپس ایشان ملک را به دیگری فروخت.بنده ،بلافاصله بعد از پایان قراردادمان در سال 1402 ، سند آپارتمان را به پسرم منتقل نمودم.در حالیکه بنده قبل از درخواست مهریه از سوی همسر ایشان آن را با یک واحد از آپارتمان معاوضه کرده بودم و ملک و آپارتمان در حال انتقال مالکیت بود که همسر ایشان درخواست مهریه نمودند.اکنون بنده، بعد از پایان قراردادمان و انتقال سند آپارتمان ،با طرح دعوی جدید از پسرم در دادگاه محلی که ملک در واقع است(دادگاه صالح))، تحت خواسته ای جدید، درخواست الزام به تحویل مبیع و اثبات مالکیت ملک را مطرح نمودم و دادگاه رای را به نفع بنده صادر کرده متن رای((با عنایت به مفاد دادخواست تقدیمی 1403/12/25، تصویر مدارک و مستندات موجود در پرونده ، منجمله رونوشت قرارداد و مبایعه نامه عادی استنادی مورخ1 /1400/10 تنظیمی بین اصحاب دعوا که حکایت از فروش و واگذاری ملک موصوف توسط خوانده به خواهان (،بنده) دارد ، اظهارات وکیل مدافع خواهان در جلسه دادرسی 1404/9/10 و بالأخص اقرار و اذعان خوانده به فروش ملک متنازع فیه به خواهان به شرح صورتجلسه 1404/9/10 و نیز نظریه 1404/11/18 کارشناس رسمی منتخب در امور ثبتی که به رغم ابلاغ به طرفین مصون از تعرض باقی مانده است،معهذا با احراز مالکیت قانونی و شرعی خواهان در رقبه مزبور دادخواهی نامبرده را وارد تشخيص ، مستنداً به مواد :198 ، 515 و 519 قانون آئین دادرسی مدنی و مواد : 30 ، 31، 219 220، 223 ، 338، 362 و 1258 از قانون مدنی ،ضمن صدور حکم به اثبات مالکیت خواهان نسبت به زمین واقع در فلاورجان ،موضوع قرارداد و مبایعه نامه عادی استنادی 1400/10/1 براساس نظریه 1404/11/18کارشناس رسمی دادگستری و تصاویر هوائی و کروکی پیوست آن حکم به محکومیت خوانده به پرداخت هزینه دادرسی ، تعرفه، دفتر خدمات الکترونیک قضائی دستمزد، کارشناس و حق الوكاله وكيل طبق مندرجات همین پرونده در حق خواهان (بنده) صادر مینماید ، و ایضاً در مورد دعوی خلع ید ،نظر به اینکه رسیدگی به این بخش از خواسته ، منوط به اتخاذ تصمیم قطعی در خصوص دعوای اثبات مالکیت مذکور میباشد، بنابراین دادگاه با استناد به ماده 19 قانون آئین دادرسی مدنی رسیدگی را موقتاً در این بخش خلع يد) متوقف میکند ، رأی صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظرخواهی در محاکم محترم تجدید نظر استان اصفهان خواهد بود)) حال سوال بنده این است اولا با توجه به رد دعوی معترض ثالث بنده،حال با حکم جدید بنده مالک ملک فروخته شده هستم؟دوما با توجه به اینکه ابتدا دعوی معترض ثالث بنده رد شده، حال بنده می‌توانم درخواست جدید اثبات مالکیت را اساسا مطرح کنم و منع قانونی وجود ندارد؟ سوما چگونه مالکیت ملک را از متصرف فعلی پس بگیرم؟