سلام و وقت بخیر. یک سؤال تخصصی دارم: یک پرونده کیفری در شعبه بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب در جریان است. موضوع آن، شکایت از دو فروشنده زمین به اتهام انتقال مال غیر، جعل و استفاده از سند مجعول است و برای چند روز آینده جلسه مواجهه حضوری ابلاغ شده. اکنون قرائنی دارم که نقش سه نفر دیگر را مطرح می‌کند: دو نفر از عوامل بنگاه معامله (احتمال معاونت در کلاهبرداری) و یکی از ایادی قبلی ملک (احتمال مشارکت یا معاونت در کلاهبرداری). نکته مهم: همین یکی از مشارکت‌کنندگان احتمالی در فرایند کلاهبرداری (ید قبلی ملک)، اکنون مانع از ادامه تصرفات من می‌شود و مزاحمت ایجاد می‌کند. این رفتار با همان اختلاف رابطه مالکیت و سابقه معامله مرتبط است که موضوع کلاهبرداری است؛ یعنی هر دو موضوع، هم از نظر شخص و هم ملک و هم منشأ اختلاف، به هم پیوند خورده‌اند. سؤال اصلی: برای ورود این اشخاص جدید به پیگیری کیفری، رویه معمول و بهتر کدام است؟ 1) ثبت شکایت جدید علیه آنان، با درخواست رسیدگی توأمان یا ضمیمه به پرونده فعلی؛ یا 2) ارائه لایحه یا شکواییه تکمیلی با همان شماره پرونده به شعبه رسیدگی‌کننده و درخواست احضار و تحقیق از آنان؟ سؤال دوم (با توجه به ارتباط این دو موضوع): آیا می‌توانم ممانعت از حق و مزاحمت (ماده 690) را نیز در همین شکواییه اضافه کنم و رسیدگی توأمان را خواستار شوم؟ یا باید آن را جداگانه ثبت کنم؟ اگر بازپرس شرایط رسیدگی توأمان را نپذیرد یا مرجع صالح آن متفاوت باشد، چه اتفاقی می‌افتد و آیا این به روند شکایت اصلی لطمه می‌زند؟ و چند سؤال فرعی: - اگر شکایت جدید ثبت شود، احتمال ارجاع به شعبه دیگر و صدور تصمیمات متعارض چقدر است؟ - آیا بازپرس شعبه رسیدگی‌کننده می‌تواند بر مبنای لایحه تکمیلی، افراد جدید را احضار کند و به‌عنوان متهم تحت تحقیق قرار دهد؟ - آیا استناد به ماده 313 قانون آیین دادرسی کیفری و رأی وحدت رویه شماره 875 برای رسیدگی توأمان درست است؟ اگر نه، کدام ماده یا رویه برای این درخواست مناسب‌تر است؟ - بهترین عبارت برای این درخواست در متن شکواییه چیست؟